106 



Goudkust, heeft ook slechts vijf (.iraden, maar deze zijn langer dan het geheele 

 ligchaam. — Pol.sexldrim en hexantmus , uit de Indische zee, hebben 

 zes draden ; Pol. heptadaeiylus uit diezelfde zee en Pol. americo.nu.<i van de 

 Oostkust van Amerika hebben er zeven; Pol. enneadaclijlus \d.\\ de Westkust 

 van Afrika heeft ernegen, en Pol. decadaclylus van diezelfde streken, tien. 



DE HARDERS. {MÜGIL.) 



De Harders vormen een op zich zelve staand geslacht van visschen. Hunne 

 gestalte heeft in het algemeen overeenkomst met die der Karpers. Zij worden 

 één tol één en een halven voet lang; en hebben den romp en kop met groote 

 schubben bedekt. De rugvinnen zijn klein, van elkander verwijderd, en de 

 eerste heeft slechts vier stekels. De buikvinnen staan veel digler bij de borst- 

 vinnen dan bij de aarsvin. De kop is van boven plat, de oogen zijn tamelijk 

 groot; de snuit is kort, de mondopening zeer klein, en de onderlip sluit 

 met eene verhevenheid in eene uitsnede der bovenlip. De landen ontbreken 

 somtijds geheel; maar velen hebben kleine landen aan de kaken of ook aan 

 het gehemelte. Het achterste gedeelte van hunne maag is zeer spierachlig ; 

 de portieraanhangsels zijn klein in getale; maar de ingewanden zijn lang. 

 Deze visschen zijn van boven meestal groenachlig, van onderen witachlig 

 van kleur. Zij bewonen de zeeën der heele en gematigde luchtslreken , en 

 bezoeken, ten tijde der voorlleeling, somtijds in groote menigte, de monden 

 der rivieren en vooral de langs de zee gelegene moerassen en binnenwateren. 

 Verscheidene uilheemsche soorten schijnen het zoele water niet te verlaten , 

 andere leven in de zoutmeren van Zuid-Afrika. Zij springen, om de nelten 

 of hunne vijanden te ontwijken, somtijds loodregl uil het waler in de hoogle. 

 De soorten van dit zeer natuurlijk geslacht zijn zeer talrijk, en zij hebben 

 in het algemeen zeer veel overeenkomst met elkander, weshalve zij ook veelal 

 moeijelijk te onderscheiden zijn. — In de Noordzee en in het algemeen aan 

 de kusten van Europa, komt voor de gewone harder {MTigil capita); de 

 gewone soort der Middellandsche zee is Mugil cèphdlus. 



DE ROORNAAR-VISSGHEN. {ATHERINA.) 



Dit zijn kleine, langwerpige, groenachlige visschen, met eene breede zilver- 

 achlige streep langs de zijden. Zij hebben ten opzigle hunner gestalte en 

 vinnen eene zekere uiterlijke overeenkomst met de Harders {Mugil). Hunne 

 schubben .zijn tamelijk groot en glad. Hun mond is vooruitsleekbaar, en 

 met kleine tanden gewapend. De oogen zijn groot. De buikvinnen zijn tus- 

 schen de borst- en aarsvin geplaatst. De beide rugvinnen zijn niet groot en 

 volkomen gescheiden : de eerste staat nog verder naar achleren dan de borst- 

 vinnen en de tweede slaat tegenover de aarsvin. De soorten van dit geslacht 

 hebben onderling zeer veel overeenkomst. Zij worden in alle zeeën aangelrotfen, 

 en bereiken zelden de lengte eener hand. Aan onze kusten komt voor Atherlna 

 presbyter. 



