107 



DE GIFTVISGH. {TETRATOGONURUS) 



Er wordt in de Middellaiidsche zee een visch gevonden, aan de kust van 

 het zuidelijke Frankrijk courpcda genoemd , wiens vleesch vergiflig is en 

 die zich door een vreemd mengsel van kenmerken van al de overigen onder- 

 scheidt. Hij wordt eenen voet lang, heeft een sterk in de lengte gerekt 

 ligchaam; het lange vrije gedeelte van den staart is, vóór de staartvin, 

 scherp gekield; de aars- en weekc rugvin zijn niet groot, maar van de eerste 

 loopt eene zeer lage, door doornen ondersteunde vin tot tegenover het einde 

 der kleine borstvinnen, onder welke de nog kleinere buikvinnen staan. De 

 schubben zijn middelmatig, hard, geribt, en als op een plaveizel geplaatst. 

 De onderkaak is zeer hoog, en iedere kaak is met eene rij kleine tanden bezet. 

 Er zijn ook landen in bet gehemelte aanwezig. De zwemblaas ontbreekt. Deze 

 visch is van boven paarschaohiig rood, van onderen zilver- en goudachlig groen. 

 Hij voedt zich met zeenetels, zeeblazen enz. en zijn vleesch, ofschoon teeder 

 en wit, veroorzaakt, wanneer het gegeten wordt, brakingen, hevige verhit- 

 tingen in de ingewanden, pijn, slapheid in alle leden, enz. 



DE BARBEELEN. {MULLUS.) 



De talrijke soorten, welke het zeer natuurlijke geslacht der Barbeelen 

 uitmaken, hebben onderling groole overeenkomst, en onderscheiden zich 

 van alle overige visschen door hare gestalte en de volgende kenmerken. De 

 meeste zijn van de grootte van een' Baars, en hare vormen herinneren ook in 

 het algemeen die der Baarzen , maar haar kop is hooger en de snuit zeer sterk 

 afbellende; hare onderkaak is met twee krachtige voeldraden voorzien; het 

 oog is tamelijk groot en hoog geplaatst; het ligchaam is met groole schubben 

 bedekt; de twee rugvinnen zijn van elkaar verwijderd; zij hebben groote 

 kieuwopeningen en slechts vier stralen in het kicuwvlies ; hare tanden 

 zijn klein; de zijstreep bestaat uit kleine handvormige verhevenheden; zij 

 zijn rood van kleur, voortreffelijk van smaak, en hebben talrijke portier- 

 aanhangsels; hare buikvinnen zijn onder de borstvinnen geplaatst, en hare 

 aarsvin bestaat uit een klein getal stralen. Zij worden in de Indische en Stille 

 Zuidzee gevonden; eenige soorten bewonen de Middellandsche zee, en komen 

 zelfs, ofschoon zeldzaam, in de Noordzee voor. 



De Europeaansche soorten hebben het gehemelte in de onderkaak met kleine 

 tanden voorzien; maar de bovenkaak zonder tanden. De grootste. Mullus sur- 

 mulêtus, wonll ruim een voel lang; de tweede, Mullus barbatus, is kleiner, 

 en haar snuit heeft eene bijkans loodregle helling. Deze visschen waren bij de 

 oude Romeinen, zoowel om hunne fraaije kleuren als om hun lekkeren smaak, 

 zeer gezocht. Zij hielden ze in vijvers; en lieten ze, bij hunne maaltijden, 

 alvorens ze toebereid werden, levend op tafel brengen, ten einde zich te ver- 

 maken mei de fraaije kleuren , welke zich onder hel afsterven van den visch 

 afwisselend vertoonden en weder verdwenen. De prijs dezer visschen klom op 

 volgens hunne grootte. De grootste voorwerpen werden gewoonlijk met 500 

 tot 800 gulden het stuk betaald. 



