125 



De pantser-zeehanen {Peristedlon) hebben het ligchaam achthoekig en 

 ingesloten in een pantser, gevormd, op iedere zijde, uit vier rijen groole, 

 zeshoekige, in het midden met doornachtige stekels voorziene, harde schubben ; 

 hun snuit is op iedere zijde verlengd in een regt en plat uitsteeksel; de mond 

 ligt aan de onderzijde van den kop ; hunne onderlip is met getakte voel- 

 draden voorzien ; de borstvin heeft slechts twee vrije draden , en de tanden 

 ontbreken geheel en al. Zij gelijken votir het overige op de eigenlijke Zee- 

 hanen, en zijn min of meer rood van kleur. Men kent slechts drie soorten 

 van dit geslacht. De eene, uit de Middellandsche zee. Per. cnlapliractum, 

 die ook somtijds in het Kanaal gevangen wordt, heeft de stralen der eerste 

 borslvin gewoonlijk verlengd. — De tweede soort, van de kusten van Japan, 

 Per. oriëntale, heeft de uitsteeksels van den snuit meer naar builen gerigt. — 

 De soort van de Molukken, Per. Idlïceps, heeft eenen zeer breeden kop. 



De vliegende zeehanen {Dactijlopléra), hebben buitengewoon groote en 

 breede borstvinnen , welke tot aan de slaarlvin reiken, en van onderen door 

 eene kleinere, uit vijf tot zes stralen beslaande vin, de vrije stralen der overigo 

 Zeehanen voorstellende, voorafgegaan worden; hunne schubben zijn met 

 scherpe kielen voorzien ; hun snuit is zeer kort, en hun voorkieuwdeksol loopt 

 in eene lange en zeer krachtige punt uit. Deze visschen verlielFen zich, wan- 

 neer zij door andere roolvisschen vervolgd worden, öiet eenen likschen sprong 

 uit het water; bewegen zich, door hunne lange borstvinnen gedragen, eenigen 

 tijd door de lucht, en vallen alsdan weder in de zee. Zij zijn, door deze 

 gewoonte , even beroemd en even bekend bij de Zeevaarders als de eigenlijke 

 vliegende visschen. De gewone soort, Duet. volUans , wordt een' voet lang, 

 is van boven bruin, van onderen roodachtig, en heeft zwarte borstvinnen met 

 blaauwe vlekken. Zij bewoont de Middellandsche zee en den Atlantischen 

 Oceaan tot aan de oostkust van Amerika en de geheele westkust van Afrika. — 

 Bij de soort uit den Indischen Oceaan, Dact. orientalis, die tevens over alle 

 warme streken der Zuidzee verspreid is, is de panlserhelm, welke den kop 

 bedekt, bij het achterhoofd buitengewoon diep ingesneden, en dadelijk achter 

 die insnede is de eerste straal der rugvin geplaatst, die van de overige geheel 

 afgescheiden en drie maal langer dan deze is. Zij is van boven rood ; van 

 onderen en op de vinnen wilachlig blaauw, en heeft ronde, donkergroene 

 vlekjes op de borslvinnen, die in het midden fraai groen van kleur zijn. 



Aan de kusten van Suriname wordt een, twee tot drie duim lang, vischje 

 Cephalacanthus spinarella , gevonden, dat even als de vliegende Zeehanen 

 eenen korten snuit, eenen gepanlsenlen kop en eenen langen stekel aan het 

 voorkieuwdeksel heeft, maar zijne borstvinnen zijn niet grooler dan de bij 

 de gewone Zeehanen , zonder vrije stralen , en de vliezen zijn op hare boven- 

 helft geel, op de onderhelft zwart. De groote doornachtige uitsteeksels van 

 het achterhoofd zijn nog veel langer dan bij de vliegende Zeehanen, en reiken, 

 op iedere zijde, tot over de helft des wortels van de rugvin. 



De Snoek-Scorpioenvisschen. {Platyce])7ialus.) 



Zij zijn gekenschetst door een langwerpig, eenigzins plat en met ruwe, 

 tamelijk kleine schubben bedekt ligchaam ; eenen zeer platten , met stekels en 



