125 



aan den wortel vereenigd, en zij hebben slechts drie stralen aan iedere buik- 

 vin. — De gewone rivierdonderpad {Cottus göbw), wordt vier tot vijf 

 duim lang, heeft eene gladde slijmerige huid , die ook den kop bekleedt ; deze 

 is slechts raet één', aan het voorkieuwdeksel ziltenden stekel voorzien; de 

 eerste rugvin is zeer lang, en de geheele visch zwartachlig van kleur. Hij 

 wordt in het gematigde en koude Europa , en het geheele noordelijke Azië 

 tot Karatschatka aangetroffen, en houdt zich in beken en rivieren op, wier 

 grond met zand of steenen, onder welke hij zich verschuilt, bedekt is. 

 Hij zwemt met buitengewone snelheid , voedt zich met insecten en hunne 

 maskers, en wordt door andere visschen, vooral door de Alen, vervolgd. 

 Gekookt, neemt hij eene roode kleur aan, en is zeer smakelijk. — De soorten, 

 die de zee bewonen, leven eenzaam, en houden zich, hetzij tusschen rotsen 

 of zeewier, hetzij op zandige gronden op. — De gewone donderpad der 

 Noordzee, Cotlus scorpïus , ook %eepos genoemd, wordt negen duim lang, 

 heeft den kop met vele stekelachtige verhevenheden gewapend, en is donker- 

 bruin van kleur, met witachtige vlekken, terwijl de buik geheel wit en grijs 

 gemarmerd is. De wijfjes zijn grooter en dikker dan de mannetjes, en ook 

 eenigzins anders van kleur. — In de Oostzee wordt eene soort, Collus qua- 

 dricornis, gevonden, die boven de oogen en het achterhoofd twee paar 

 wratachtige knobbels, in de gedaante van kleine champignons heeft. — In 

 den noordelijken Stillen Oceaan worden verscheidene kleine soorten aange- 

 troffen , welke aan het voorkieuwdeksel zeer lange stekels hebben ; deze ste- 

 kels zijn somtijds naar boven omgebogen, zoo als bij Cotlus uncindlus, met 

 eene zeer ruwe huid, van Japan; somtijds met zijtakken voorzien, zoo als 

 bij Cottus clüülger, die ook veel langere buikvinnen heeft dan gewoonlijk. — 

 Tot deze visschen behooren ook de Triglops van Groenland. 



De pantser-donderpadden (Aspidophorus) , hebben het ligchaam , even 

 als de Pantser-zeehanen, met groole, harde, zeshoekige platen voorzien, 

 en de viustralen geheel ongetakt. Zij worden alleen in de zeeën der ge- 

 matigde en koude streken van het geheele noordelijke halfrond aangetroffen, 

 zijn klein, en hebben meestal een dun , min of meer sterk in de lengte gerekt 

 ligchaam. De gewone soort, Collus calaphraelus , door onze visschers 

 oudeivijfs-kaak of het oude grootje genoemd, wordt zes duim long; zij 

 heeft twee aan elkaar stootende rugvinnen; de onderkaken met het kieuwvlies 

 met kleine draadjes, en den vooruitstekenden snuit met verscheidene punten 

 voorzien. — Eene soort van de kusten van Groenland, Coïtus decagonus, 

 heeft een zeer langwerpig ligchaam en de rugvinnen staan ver van elkaar. — 

 Eene andere. Coïtus monoplerggws , mede uit de IJszee, is nog dunner en 

 langer, en onderscheidt zich van alle overige door het gemis eener eerste 

 rugvin. 



In de noordelijke Zuidzee wordt eene soort, Cottus hemilepïdölus, ge- 

 vonden , die in grootte en gestalte veel overeenkomst heeft met onze gewone 

 Donderpadden , van welke zij zich echter daardoor onderscheidt, dat hare 

 beide rugvinnen vereenigd zijn ; dat haar ligchaam langs de zijiien en den 

 rug, met verscheidene rijen, grootendeels onder de dikke huid verborgene, 

 schubben bedekt is; en dat hare buikvinnen ieder met vier stralen voor- 

 zien zijn. 



