150 



hooge aars- en rugvin aansluiten. De rugvin loopt naar voren tot aan den 

 kop. De borstvinnen ontbreken. Zij worden in de zeeën van het zuidelijke 

 halfrond aangetroffen. 



Eene soort, Cheilobranchus aptenodytum, is merkwaardig om hare den 

 Zuidpool nabijliggende woonplaats. Zij werd aan de kusten van Pengoïns- 

 eiland op 72° Z.-Br. aangetroffen, en is bleek-bruin van kleur. — Eene 

 andere, Cheil. dorsalis, zwartbruin, met witachtige vinnen komt van de 

 Noordkuslen van Australië. 



De Modder-alen. (Si/mbranc7ms.) 



Deze alen zijn slangvormig, en hebben beide kieuwopeningen in een ge- 

 meenschappelijk, onder de keel liggend gat vereenigd. Zij hebben geene 

 borstvinnen, hun romp is zeer lang, de staart daarentegen buitengewoon kort. 

 De oogen zijn klein. Zij houden zich aan de moerassige oevers der rivieren op. 



Bij sommigen is de kop dik en de snuit gewelfd; de lange vin zet zich 

 slechts tot op het achtereinde van den rug voort, er is, op iedere zijde, 

 slechts één neusgat aanwezig, en het kieuwgat is zonder tusschcnschot. 

 Tot deze behoort Symbrancfms marmorütus , uit Suriname, twee tot drie 

 voet lang, meestal met groote bruine vlekken gemarmerd. 



Bij eene andere soort, Sijmbr. {Monopterus) ja vamens, heeft het kieuw- 

 gat een tusschcnschot; de lippen zijn vleezig en de vin is bijkans alleen tot 

 den staart bepaald. Zij is van boven olijfkleurig, van onderen roodachtig, 

 wordt twee voet lang, en bewoont Java. 



Eene derde, Symbr. {Amphipnous) cuchia, heeft in het geheel geene vin, 

 wier plaats door den op beide randen snijdend uilloopenden staart vervangen 

 wordt ; maar het kieuwgat is, zoo als bij de voorgaande, met een lusschenschot 

 voorzien. Deze visch wordt in Bengalen aangetroffen. Hij houdt zich op aan 

 de modderige oevers der rivieren, en kruipt in gaten, om zijnen buit te 

 bespieden. Hij bereikt eene lengte van twee voet. 



De Beef-alen. {Gymnötus.) 



Tot dit geslacht behooren die palingen , welke eene lange aarsvin , maar 

 in het geheel geene rugvin, geene borstvin, en gewoonlijk ook geene staart- 

 vin hebben. Hun aars ligt digt bij of aan de borst, en de kieuwopeningen 

 vóór de borslvin. Zij komen allen in de rivieren van het heete Amerika voor. 



De merkwaardigste soort is de beef-aal, ook tril-aal {Gijmnülus eleclrïcus) 

 genoemd. Zijn ligchaam is krachtig en de kop breed; hij is donkerbruin 

 van kleur en bereikt eene lengte van vijf tot zes voet. Deze soort is beroemd 

 om de electrieke schokken, welke zij, bij het aanraken, mededeelt. Zij worden 

 voortgebragt door eene soort van galvanische batterij , welke uit twee grootere 

 bovenste en twee kleinere onderste werktuigen gevormd wordt, die het grootste 

 gedeelte van het ligchaam innemen. Zij bestaan uit laaije lengtevliezen, welke 

 door eene menigte, digt aan elkander geplaatste, dwarsche plaatjes verbonden 

 zijn , en meer dan twee honderd paar takken van de ruggemergs-zenuvven 

 ontvangen. De ruimte tusschen de plaatjes is met een slijmerig vocht gevuld, 

 hetgeen het geleidende vermogen buitengewoon verhoogt. De schokken , welke 



