176 



Velen bereiken eene aanzienlijke grootte. Zij zijn meestal groen- of blaauw- 

 achlig van kleur. Sommigen worden in rivieren , anderen in de zee aan- 

 getroffen. Zij zijn over de geheele aarde verbreid, en vormen de volgende 

 geslachten. 



De Snoeken. (Esox.) 



Zij hebben een krachtig, langwerpig, bijkans rolvormig ligchaam, hetgeen 

 met kleine schubben bedekt is. Hunne vinnen zijn evenredig, maar niet sterk 

 ontwikkeld, de rug- en aarsvin zijn een weinig hooger dan lang. Hun snuit 

 is krachtig, verlengd, afgeplat en van voren afgerond. Zij hebben puntige 

 tanden in de kaken en in het gehemelte, en hun kieuwvlies wordt door dertien 

 tot zestien stralen ondersteund. Zij leven in rivieren; de raeesten bereiken 

 eene aanzienlijke grootte ; hun vleesch is droog. Zij worden in Europa en 

 Noord-Amerika aangetroffen. 



De gewone snoek {Esox lucius) , der Hecht, Ie brochet, the pike, is 

 blaauwachtig, met geele vlekken op de zijden ; de rug is donker groenbruin, 

 de buik wit; de voorvinnen zijn rood, de achtervinnen met zwarte ronde 

 vlekken. Hij wordt vijf voet lang en dertig pond zwaar. De Snoek wordt 

 in het grootste gedeelte van Europa en Siberië aangetroffen ; men vindt zelfs 

 in Noord-Amerika, waar intusschen verscheidene andere soorten voorkomen, 

 Snoeken, welke weinig of niet van de onzen te onderscheiden zijn. Men 

 heeft gemeend, dat hij in Groot-Brittanje, waar hij tot Hendrik den achtsten 

 zeer zeldzaam was, eerst door dien vorst in dit land ingevoerd werd; maar 

 het schijnt, dat de Snoek aldaar steeds geleefd heeft, en slechts sedert de 

 regering van genoemden vorst, die wetten ter bescherming van dezen visch 

 instelde, meer algemeen is geworden. De Snoek wordt in rivieren, meren en 

 staande wateren gevonden, en is hier te lande zeer gemeen. Hij wordt ook 

 somtijds, ofschoon zelden, aan de 'kusten der Oostzee, in zee gevangen. De 

 Snoek is een der roofzuchtigste visschen ; men heeft hem den haai van het zoet 

 water genoemd, den visch, die al hetgeen zich beweegt, verslindt. Vogels, 

 kleine zoogdieren en kruipende dieren zijn voor zijne overvallen even min 

 veilig als andere visschen ; hij spaart evenmin zijn eigen soort , en er zijn zelfs 

 voorbeelden, dat hij aan raenschen, die in het water liepen, wonden heeft 

 toegebragt. Hij zwemt pijlsnel, maar heeft ook de gewoonte, zeer langen tijd, 

 volmaakt onbewegelijk, op eene plaats in het water te staan. Hij vermenig- 

 vuldigt zeer sterk. De kuit wordt reeds aan het einde van den winter geschoten, 

 en de jonge snoeken bereiken in het eerste jaar eene lengte van meer dan 

 eenen voet. 



De Galaxias. (Galaxïas.) 



De Galaxias hebben in het algemeen den uiterlijken vorm der Snoeken ; 

 maar zij zijn kleiner, hunne vinnen zijn sterker ontwikkeld, hunne huid 

 is geheel naakt, en hun snuit is kort en stomp, ofschoon breed. Kaken 

 en tong zijn met groote kromme tanden bezet, en hun kop is van slijmporiën 

 voorzien. Zij worden in de rivieren en aan de kusten van Nieuw-Zeeland, 

 Tasmanië, de Falklands-eilanden , Vuurland en Patagonie aangetroffen. De 

 grootste soort, Gal. brocchus, wordt twee derde voet lang. Zij komt van 



