180 



De gewone soort, Lepidosfeus osséus, heeft eenen langen, smallen snuit, 

 is van boven groen, van onderen en aan de vinnen rood, gedeeltelijk met 

 zwarte vlekken. Haar vleesch is vet en lekker. — Eene andere soort, Lep. 

 spatüla, heeft de kaken minder verlengd, maar daarentegen veel krachtiger 

 en afgeplat. Zij bereikt eene lengte van zeven voet. 



De Bichir's. [Polypteriis.) 



Deze zonderlinge dieren zijn, onder alle overige visschen, dadelijk te her- 

 kennen aan de talrijke (tien tot zestien) vinnetjes, waarmede hun geheele rug 

 tot aan de staartvin bezet is, en welke ieder uit eenen harden straal beslaan, 

 aan wiens achterzijde een door schuinsche weeke stralen ondersteund vlies 

 geplaatst is. Hun ligchaam is eenigzins plat, de snuit krachtig en afgerond. 

 De borslvinnen zitten op eene soort van dikken, met schubben bekleeden arm. 

 De afgeronde staartvin zet zich boven op den rug voort. Het ligchaam is 

 met zeer harde ruitvormige schubben als geplaveid. De aars ligt buitengewoon 

 ver naar achteren. Zij hebben slechts éénen straal, die geheel plat is, in 

 het kieuwvlies, en hun darm is, even als bij de Haaijen en Roggen, met een 

 spiraal-vlies voorzien. De zwemblaas is dubbel en celachlig. Deze visschen 

 bewonen de rivieren van Noord-Afrika, en bereiken gewoonlijk eene lengte 

 van twee voet. 



De gewone soort uit den Nijl, Polypterns bichir, heeft zestien rugvinnen , 

 en is van boven zeegroen, van onderen wilachtig. Haar vleesch is wil en 

 lekker. Zij houdt zich gewoonlijk in den modder verscliolen en is derhalve 

 moeijelijk te vangen.— Eene andere soort uit den Willen Nijl, Pol. End- 

 licheri, heeft twaalf rugvinnen. — Eene derde, Pol. senegalus, uit den 

 Senegal, heeft er slechts tien. 



De Modder-Snoeken. {Amia.) 



Hun ligchaam is minder langwerpig dan bij de voorgaande, hunne schubben 

 hebben eenen vrijen rand , en hun aars ligt minder ver naar achteren ; zij 

 hebben eene lange rugvin; hun snuit gelijkt op dien der Bichir's; de neus 

 is met één paar voeldraden voorzien , en zij hebben een twaalftal stralen 

 in het kieuwvlies. Hunne zwemblaas is dubbel en celachlig. Zij bewonen 

 de moerassen en rivieren van Noord-Amerika , en zijn aldaar onder den naam 

 van mudfish bekend. Zij bereiken eene lengte van eenen lot twee voet, en 

 voeden zich met visschen, kreeften en walerinseclen. Hun vleesch wordt niet 

 geschat. — Amia marmorala , van Louisiana, is groenachlig, met een net 

 van bruine vlekken. 



DE PLATVISSCHEN. (PLEURONECTES.) 



De Platvisschen vormen eene zeer natuurlijke, volkomen scherp begrensde, 

 familie, voornamelijk kennelijk aan hel gebrek aan evenredigheid van hun 

 hoofd. Hun ligchaam heeft de gestalte eener min of meer langwerpige, eironde 

 of onduidelijk ruitvormige, zeer platte, schijf: aan de randen omzoomd door 



