181 



de groote vinnen; aan iedere zijde voorzien van eene kleine borstvin, die 

 echter bij enkele soorten ontbreekt; maar de kop, met zijne beenderen en 

 een gedeelte des borstgordels, is zoo verschoven, dat de mond en de overige 

 deelen tot de borstvinnen toe , min of meer scheef zijn , en dat beide oogen 

 op de eene zijde der schijf komen te liggen. Deze, de bovenzijde, omdat zij 

 bij het zwemmen geheel of schuins naar boven gekeerd is en de rugzijde 

 voorstelt, vertoont zich ook als zoodanig door hare kleuren, in tegenover- 

 stelling van de onderzijde, die bleek is. De oogen zijn, bij sommige soorten , 

 aan de regter-, bij andere aan de linkerzijde gelegen ; maar er hebben 

 hieromtrent somtijds individuele afwijkingen plaats; en men heeft zelfs een 

 voorwerp van een' Tarbot waargenomen , waar aan iedere zijde van den kop 

 één oog geplaatst was, en dal ten gevolge dezer regelmatigheid hier als een 

 monsterachtig verschijnsel moet beschouwd worden. De aars dezer visschen 

 ligt geheel naar voren, onder, of zelfs vóór de borstvinnen. De kleine buik- 

 vinnen zijn derhalve aan de keel geplaatst. De aarsvin is buitengewoon lang. 

 De rugvin strekt zich van den kop tot aan den staart uit, en de afgeronde, 

 of als afgehakte, staartvin is somtijds met de aars- en rugvin tot een geheel 

 vereenigd. Al deze vinnen worden door weeke, digt bij elkaar staande, en 

 derhalve talrijke en meestal niet getakte, stralen ondersteund. De schubben, 

 welke beide zijden der schijf bedekken, zijn klein en getand. De buikholte 

 is zeer klein, en de zwemblaas ontbreekt geheel en al. 



Deze visschen worden in alle zeeën aangetroffen , en sommige gaan ook 

 de rivieren op. Zij worden bijkans nooit op de oppervlakte van het water 

 gezien, en liggen meestal rustig op den grond der zandbanken, waar zij 

 ook hun voedsel vinden , hetgeen in wormen , weekdieren , krabben , kreeften , 

 zeesterren en kleine visschen bestaat. Worden zij gestoord, zoo schieten 

 zij plotseling vooruit, laten zich echter spoedig weder zinken, om op nieuw 

 plat en onbewegelijk op den grond te gaan liggen. De raeesten bereiken eene 

 lengte van één tot twee voet; sommigen echter blijven kleiner, terwijl 

 anderen vier tot vijf voet lang worden. Zij leveren allen een voortreffelijk 

 en smakelijk voedsel, en daar zij het geheele jaar door, en overal, in aan- 

 zienlijke menigte aangetroffen worden, zoo maken zij alleen een der voor- 

 naamste voorwerpen der visscherijën uit. Vele schijnen jaarlijks, gezellig, 

 kleinere of grootere verhuizingen te ondernemen. 



Deze visschen vormen twee hoofdgeslachten, te weten, dat der Schollen 

 en dat der Tongen. 



De Schollen. {Pleur onectes.) 



Bij de Schollen is de mondopening bijkans regt, de onderkaak is een 

 weinig langer dan de bovenkaak , en de kaken zijn van buiten duidelijk af- 

 gezonderd ; de oogen zijn middelmatig, de kieuwdeksels tot boven de borst- 

 vinnen vrij. Zij zijn ruit- of lansvormig van gestalte, en hare staartvin is 

 steeds van de overige vinnen afgezonderd. 



Bij sommige soorten strekt zich de rugvin tot digt bij den rand der 

 bovenkaak uit; hunne tanden zijn fluweel- of hekelachtig, en de meeste 

 soorten zijn linksch. Wij voeren de volgende aan. De tarbot {Pleur onectes 

 maximus), uit de zeeën om Europa, heeft de schijf bijkans even breed als 



