185 



ook de jongen, na hunne geboorte, hier nog gedurende geruimen tijd eene 

 veilige schuilplaats vinden. De buik of slaartwortel is tot dit einde, bij 

 de mannetjes, gewoonlijk aan iedere zijde, van eene in de lengte loopende 

 huidklap voorzien. Deze visschen bewonen grootendeels de zee; maar som- 

 mige Oost-Indische soorten gaan ook de rivieren op. Zij worden, hetzij om 

 hunne geringe grootte, of omdat zij bijkans alleen uit geraamte en pantserhuid 

 bestaan, niet gegeten. Zij voeden zich met vischkuit, wormen, kleine week- 

 dieren of allerlei jonge zeedieren. 



De Zee-naalden. {SyngnatJms.) 



Zij hebben eenen langgerekten romp; eenen langen , regten staart; slechts 

 ééne, half of geheel op den staart slaande, rugvin; de overige vinnen ont- 

 breken somtijds en de buikvinnen altijd ; hun snuit is buisvormig en de 

 kleine, aan het einde daarvan liggende, mondopening is bijkans loodregt 

 gespleten. Zij worden in de meeste zeeën aangetroffen. 



De gewone soort, Sijngnalhus acus, gemeen in alle zeeën om Europa, 

 wordt nagenoeg twee voet lang, is van alle vinnen, behalve buikvinnen, 

 voorzien, en bruin van kleur met donkerbruine dwarsbanden. — Bij andere 

 ontbreekt ook de aarsvin ; b.v. bij Syngn. Rondeleln, uit de Middellandsche 

 zee, met eenen tamelijk hoogen snuit; en bij Sijncjn. hijmenonömus , van de 

 Falklands-eilandcn , die ook nog merkwaardig is door de vinachtige vliezen, 

 welke men op den rug en staart, vóór de rugvin, ziet. — Nog andere, zoo 

 als Syngn.ceqiwrêiis, uit de zeeën om Europa, voegen bij het ontbreken van 

 voornoemde vinnen ook nog dal der staartvin, en er zijn er onder deze zelfs, 

 waar de borstvinnen spoedig verdwijnen en er geene andere vinnen dan de 

 rugvin aanwezig zijn , b.v. Syngn. ophïdïon, uit onze zeeën , groenachtig, de 

 buik plat, zonder huidklappcn. — Bij eene kleine soort van Japan, Syngn. 

 grdcWimus , met borstvinnen en eene rugvin, krult zich de staart om als bij 

 de Zee-paardjes, en zij vormt derhalve eenen natuurlijken overgang tot laatst- 

 genoemd geslacht.— In Nieuw-Holland komt eene soort, Syngn. fulmtus, 

 voor, met een tamelijk hoog en krachtig ligchaam, en met groote, op ge- 

 tande steelen zittende, bladvormige aanhangsels op den kop, den buik, den 

 rug en de bovenzijde van den staart. 



De Zee-paardjes. {Hippocampus) 



Zij onderscheiden zich van de eigenlijke Zeenaalden slechts door een korter 

 en hooger ligchaam, door hunnen, steeds van eene staartvin ontblooten, 

 staart, die omgerold kan worden en als grijpwerktuig dient, en door hunnen, 

 in eenen regten hoek met den romp, gebogenen kop, die door zijnen vorm 

 aan eenen paardekop doet denken, en reeds aan de oude Romeinen aan- 

 leiding heeft gegeven tot den naam van Zeepaardje. Zij hebben kleine borst- 

 vinnen ; de aarsvin daarentegen is slechts bij de wijfjes aanwezig en zeer 

 weinig ontwikkeld. De buidel voor de eijeren bevindt zich bij de mannetjes 

 aan den wortel des staarts. Zij worden in de zeeën der heete en warmere 

 luchtslreken aangetroffen. 



