187 



tegenover de aarsvin geplaatste rugvin ; op iedere zijde eene half-maanvormige, 

 den voorgrond der borstvin omgevende kieuwopening; hunne kaken zijn van 

 voren, met een ivoorachtige zelfstandigheid bekleed, en vormen hier eene soort 

 van bek, aan dien der Papegaaijen herinnerende. De beenderen, welke de 

 bovenkaak vormen, zijn tot een onbewegelijk geheel versmolten. Hun klein, 

 door vijf stralen ondersteunde kieuwvlies, met de fijne kamvormige kieuwen , 

 slechts drie in getale op iedere zijde, zijn geheel onder de huid verborgen. 

 Hun geraamte wordt alleen in den ouderdom hard. Zij hebben eene van 

 voren gevorkte zwemblaas zonder uitvoeringsbuis. Hun maag heeft zeer dunne 

 wanden en kan door de opgeslokte lucht zich zoo uitzetten , dat zij den 

 geheelen buik inneemt, waardoor de visch eene kegelvormige gedaante krijgt, 

 en op de oppervlakte van het water, met den buik naar boven, drijft. Zij 

 voeden zich met krabben en zeewier. Hunne spieren zijn slijmerig, en daar 

 zij, ten minste in zekere jaargetijden, voor vergiftig gehouden worden, 

 zoo eet men ze niet of zelden. Zij worden in de zeeën der heele of warmere 

 luchtstreken , vooral in den Indischen Oceaan aangetroffen , en sommige soorten 

 gaan ook de rivieren op. De groote zoogenaamde tanden aan het einde der 

 kaken bestaan uit eene menigte van kleine zaraengesmoltene tanden ; en 

 achter deze ontwaart men bij vele soorten, hetzij in beide kaken, hetzij alleen 

 in de bovenkaak, eenen van boven platten, in het midden verdeelden, uit 

 dwarsche tandplaten zaamgestelden , maaltandknobbel. Deze familie bevat de 

 volgende drie geslachten. 



De Egel-Visschen. (Diodon.) 



Zij worden ook pennevisschen genoemd, en zijn gekenschetst door hun 

 ligchaam, hetgeen zij als eenen kogel kunnen opblazen en hetgeen aan alle 

 zijden met pennen of stekels bezet is, en door hunne kaken, wier tand- 

 bekleeding, aan iedere kaak, slechts uit een stuk bestaat, hetwelk in beide 

 kaken door groote maaltandknobbels gevolgd wordt. Hun staart is kort, de 

 staartvin afgerond, en de borstvinnen zijn hooger dan lang. Zij worden in 

 de zee tusschen de keerkringen aangelrotfen , en bereiken niet zelden eene 

 lengte van twee voet en meer.— Bij sommige soorten zijn de stekels kort, 

 maar zeer krachtig en aan den wortel met drie lakken uitloopend. Hiertoe 

 behoort Diodon tigrlnus , van Achter-Indie tot aan de kusten van Japan, 

 verbreid; boven blaaiiwachtig leikleurig, met zwarte ronde vlekjes, van 

 onderen wit. Bij andere soorten zijn de stekels lang en met twee takken aan 

 den wortel. Hiertoe behoort Diodon atinga , van West-Indië, gekleurd als 

 de voorgaande. Bij sommige soorten eindelijk, zoo als bij Diodon pilosus , 

 van de kusten der Vereenigde Staten zijn de stekels zeer dun en hairvormig. 



De Stekel buiken. (Tetrodon.) 



Zij hebben in maaksel en uiterlijke gedaante veel overeenkomst met de 

 Egelvisschen ; maar hunne huid is slechts op den buik of ook op den rug met 

 stekels gewapend; deze stekels zijn klein, en ontbreken bij verscheidene 

 soorten geheel en al, en hunne kaken zijn beide, behalve bij eene soort, 



