19! 



andere uit de Indische zee en de kusten van Nieuw-Holland. Opmerkens- 

 waardig is eene kleine soort van Japan, Mon. nasicornis, bij welke de stekel 

 niet boven de oogen, maar op het midden van den snuit geplaatst is. 



De Triacanthus hebben eene ruwe huid zoo als de voorgaanden , en ver- 

 scheidene stekels aan de eerste rugvin zoo als de eigenlijke Hoornvisschen ; 

 maar zij onderscheiden zich van beide door de aanwezigheid van een paar, 

 loodregt onder den wortel der borstvinnen geplaatste stekels, welke in het 

 bekken ingeleed zijn, en de buikvinnen vertegenwoordigen. Zij worden in 

 de Indische en Stille Zuidzee tot aan de kuslen van Japan aangetroffen. — 

 De gemeenste soort, Triac. brevirostris , gewoonlijk zes duim lang, is lang- 

 werpig van gestalte, blaauwachtig zilverkleurig, met eene zwarte vlek aan 

 de eerste rugvin, die uit één' grooten en vier tot vijf kleine stekels bestaat, 

 en zij heeft eene gevorkte staartvin, welke, zoo als de borslvinnen, goei van 

 kleur is. — Triac. anömdlus , van de kusten van Japan, heeft een korter, 

 hooger ligchaara, de buikstekels worden door eenige weeke stralen gevolgd; 

 de stekels der rugvin zijn van gelijke dikte en nemen regelmatig in lengte af, 

 en de geheele visch is lichtrood van kleur. 



DE STEURACHTIGE VISSCHEN. {STURIONES.) 



Dit zijn visschen met een langwerpig ligchaam; een kraakbeenig geraamte; 

 eene middelmatige, met een kieuwdeksel, maar van een kieuwvlies zonder 

 beenstralen voorziene, kieuwopening; eenen onder den snuit liggenden, 

 kleinen, vooruitstrekbaren mond, zonder eigenlijke tanden; eene aan de 

 onderzijde der wervelkolom vastgehechte staartvin ; eenen tamelijk ver naar 

 achter liggenden aars, voor welken de buikvinnen geplaatst zijn ; laag liggende 

 borstvinnen, en eene met enkele rijten van becnslukken bedekte, of geheel 

 naakte huid. Zij hebben bijkans allen achter de wang eene kleine opening, 

 welke in de kieuwholte uitkomt. Het spijskanaal vertoont een spiraalvormig 

 vlies, en zij zijn van eene groote zwemblaas voorzien. De meesten bereiken 

 eene aanzienlijke grootte. Zij loven in zeeën of rivieren, zijn over het 

 geheele noordelijke halfrond verbreid, en voeden zich grootendeels met 

 visschen, wormen, larven van insecten en andere kleine dieren. Zij vormen 

 twee geslachten. 



De Steuren. {Acipenser.) 



Hun ligchaam is van beenige, niet zelden piramiedvormige schilden voor- 

 zien, die op rijen geplaatst zijn : te weten eene op den rug, eene aan iedere 

 zijde van het ligchaam, en twee langs den buik. De kop is mede door 

 beenstukken gepantserd. Hun snuit is min of meer driehoekig of puntig 

 verlengd, en van onderen van eenige baarddraden voorzien. De mond is 

 geheel ongewapend. 



De gewone steur (Acipenser slurw), wordt tot tien voel lang. Hij be- 

 woont de zeeën om Europa, en gaat, in het voorjaar, de rivieren op om 

 aldaar zijne kuit te schieten. Hij is traag, zeer vet, maar wordt in sommige 

 streken weinig geschat. Aan onze kusten wordt hij zeer zelden gevangen. — 



