194 



zijn, nog uren daarna zich bewegen, en de afgehakte kop nog de kraclil 

 heeft, een arm of eenig ander voorwerp, hetgeen men in het muil steekt, in 

 stukken te bijten. Deze familie bevat de grootste van alle visschen, en de 

 eenige, welke den mensch gevaarlijk worden. Zij hebben eene buitengewone 

 kracht in hunne kaken, en bijten in eens eenen arm of een been af, of het 

 lijf door midden. Hunne bewegingen zijn in het algemeen bedaard en ge- 

 stadig. Zoodra zij een' mensch of grooter dier in het water gewaar worden, 

 naderen zij, hunne rugvin buiten het water houdende, en brengen hunnen 

 meestal doodelijken beet toe, terwijl zij met hunnen kop en hun ligchaam een 

 schuinschen draai nemen; want in eene andere rigting zouden zij, door de 

 ligging van hun muil, niet wel in staat zijn, hunnen buit te vatten. Zij 

 leven niet zelden gezellig. Men kan de soorten van dit geslacht, omstreeks 

 honderd in getale, onder de volgende zes geslachten brengen. 



De Eoof-Haaijen. {Squalus.) 



Hel groote geslacht derRoofhaaijen bevat, met uitzondering van de Hamer- 

 haaijen, de Zeeëngels en de Zaagvisschen, alle soorten met eene aarsvin, 

 wier eerste rugvin , die echter bij eenige soorten (de Kaalrug-haaijen) ont- 

 breekt, tusschen de borst- en buikvinnen geplaatst, en evenmin als de 

 tweede, van stekels voorzien is. Dit geslacht behelst de grootste soorten 

 van Haaijen, en de eenige, welke voor den mensch gevaarlijk worden; velen 

 intusschen bepalen zich, hetzij om hare mindere grootte, hetzij, omdat het 

 haar aan de noodigö wapenen ontbreekt, bij de keuze van haar voedsel, 

 tot kreeften, visschen of andere zeedieren. Zij worden voornamelijk in de 

 zeeën der heete en gematigde luchtstreken aangetroffen , en bieden onderling 

 veelvuldige verscheidenheden aan. 



Sommigen, de reuzenhaaijen, hebben eenen kiel aan iedere zijde des staarts ; 

 hunne tweede rugvin en de aarsvin zijn zeer klein; hunne kieuwopeningen 

 buitengewoon groot; zij hebben zeer kleine spuitgaten; het binnen-ooglid 

 ontbreekt; hunne staartvin is bijkans halveraaanvormig en zij bereiken eene 

 buitengewone grootte. — De gewone soort van de Middellandsche zee en den 

 Atlantischen Oceaan, Squalus cnrchanas, ook La?nna cornubica genoemd, 

 die echter ook aan de kusten van Engeland , Noorwegen en in de Japansche 

 zee voorkomt, heeft eenen sniallen, puntigen snuit; platte, driehoekige, aan 

 iedere zijde van hunnen wortel, van een tandachtig puntje voorziene tanden; 

 eene gladde huid; en is van boven leikleurig, van onderen wit. Zij bereikt 

 eene lengte van twintig voet, en wordt zeer gevreesd. — Eene andere soort, 

 Squalus carcharodun, welke in alle zeeën der heete en gematigde lucht- 

 streken schijnt voor te komen, heeft platte driehoekige tanden, wier zijranden 

 geheel van kleine insneden als eene zaag voorzien zijn. Zij is bruinachtig 

 loodkleurig, van onderen witachtig, wordt over de twintig voet lang, en 

 is eene voor den mensch zeer gevaarlijke soort. — Nog eene andere soort, 

 Squalus gomphodon, heeft zeer lange, een weinig S-vormig gebogene tanden. 

 Zij bewoont de Middellandsche zee, is van boven bruinachtig grijs van kleur, 

 en bereikt eene lengte van tien voet. — In de IJszee wordt eene soort, 

 Squalus maximus, aangetroffen, die dertig tot vijf en dertig voet lang wordt, 



