198 



lengtestrepen. — De soort van Japan, Sctjllium Bürgeri, is fraai roodachtig 

 bruin, met kleine, ronde, zwarte en op dwarsrijën geplaatste vlekken.— 

 Eene soort uit de Middellandsche zee, Scyllium melanostomum , heeft eenen 

 veel langeren snuit dan de overigen: zij is lichtbruin, met donkere oog- 

 vlekken, en zijn muil is van binnen zwartachtig. — In de Japansche zee 

 komt eene zeer merkwaardige soort, Scyllium barbalum, voor. Haar kop 

 is zeer breed en plat en vooral aan den buitengewoon korten snuit van 

 fraüjeachtige huidaanhangsels voorzien. Zij is bruin van kleur, en met licht- 

 bruine oogvlekken gemarmerd. 



De Hamer-Haaijen. {SpJiyra.) 



De liamer-haaijen , gewoonlijk hamer-vls&chen of ZygcBna genoemd, 

 zijn Haaijen, wier kop, voor den mond, aan iedere zijde, tot eenen platten 

 dwarsarm verlengd is, aan wier zijranden de oogen staan. Zij hebben twee 

 rugvinnen, van welke de eerste tamelijk digt bij de borstvinnen geplaatst is, 

 terwijl de tweede zeer klein is en tegenover de kleine aarsviu staat. De 

 spuitgaten ontbreken. De tanden zijn puntig, en de oogen met een binnen- 

 ooglid voorzien. De neusgaten liggen digt bij den voorrand van den kop, en 

 hebben een klein klepje. Deze visschen worden in de zeeën der heete en 

 warmere luchlstreken aangetroffen, bereiken somtijds eene lengte van tien 

 voet, en brengen levende jongen ter wereld. Er bestaan slechts een klein 

 getal soorten van dit geslacht. 



De gewone soort, Sphyra mallêus , wordt in de Middellandsche zee tot 

 aan de kusten van Engeland, in de Atlantische zee lot de kusten van Amerika, 

 en in de Indische zee tot Japan aangetroffen. De dwarsarmen van den kop 

 zijn even breed als lang. Zij is blaauwachtig grijs van kleur, wordt twaalf 

 voet lang, 500 pond zwaar, en houdt zich vooral aan moerassige plaatsen 

 langs de kusten op. — Bij eene andere soort, Sphyra Blochii, zijn de 

 dwarsarmen van den kop lang en smal; zij is bruin van kleur, en wordt in 

 den lüdischen Oceaan tot aan de kusten der Sunda-eilanden aangetroffen. 



De Zee-Engels. (Squatha.) 



Deze visschen zijn zeer kennelijk door hun naar voren sterk afgeplat lig- 

 chaam , met zeer groote, zijdelings uitstekende borstvinnen, welke van voren 

 met een spitshoekigen lap, aan de achterranden van den platten en breeden 

 kop, aansluiten. In de spleet tusschen de borstvinnen en den kop liggen 

 de digt bijeenstaande, slechts door vliezen afgescheidene kieuwopeningen. 

 Hun wijde, met verscheidene rijen puntige tanden gewapende mond, bevindt 

 zich aan het einde des kops. De franjeachtige kleppen der neusgaten liggen 

 digt bij het einde van den snuit. De kleine , boven op den kop geplaatste oogen, 

 worden door de grootere spuitgaten gevolgd. De aarsvin ontbreekt, en de 

 staarlvin is van achteren als afgehakt. Er zijn twee kleine rugvinnen aan- 

 wezig. Er is met zekerheid slechts ééne soort van dit geslacht bekend. 



De gewone zee-engel {Squalïna vulgdris), is gemeen in de Noord- en 

 Middellandsche zee, en wordt ook aan de kusten van Japan aangetroffen. 



