199 



Hij is bruinachtig grijs van kleur raet bruine wolkachlige vlekken, gewoonlijk 

 slechts eenige weinige voeten lang , maar kan eene grootte van zes tot acht 

 voet bereiken. Hij voedt zich voornamelijk met kleine Roggen, en Schollen. 

 De huid wordt, vooral in Turkije tot sagrijo verwerkt, en ook tot het polijsten 

 van hout of ivoor gebruikt. 



De Zaagvisschen. {Frütls.) 



Zij hebben in het algemeen de gestalte der Haaijen; maar onderscheiden 

 zich van alle overige visschen daardoor, dat hun snuit uitloopt in een lang 

 zwaardvormig uitsteeksel, in wiens zijranden dwarsstaande, platte tanden 

 steken. Zij hebben spuitgaten en twee rugvinnen, maar de aarsvin ontbreekt. 

 Hunne tanden zijn klein. Zij worden in de meeste zeeën aangetroffen, gaan 

 niet zelden de rivieren op, bereiken dikwijls eene aanzienlijke grootte, en 

 vormen twee afdeelingen. 



De eerste bevat slechts eene soort, den haai-zaagvisch {Pristis cirrhatus). 

 Hij heeft volmaakt de gedaante der Haaijen; zijne kieuwgaten liggen aan de 

 zijden van den hals; de eerste rugvin staat tusschen de borst- en buikvinnen; 

 de zaag is in het midden, aan iedere zijde, van eenen voeldraad voorzien, 

 en hare tanden zijn zwak, tamelijk los en zoo geplaatst, dat er tusschen 

 twee grootere, verscheidene kleine te slaan komen. Dit dier is licht bruin- 

 achtig grijs van kleur, en wordt aan de kusten van Japan aangetroffen. Het 

 is gewoonlijk vier of vijf voet lang. 



Bij de rog-zaagvisschen zetten zich de grootere borstvinnen tot aan den 

 kop voort, en de kieuwgaten liggen derhalve, niet zoo als bij de Haaiachlige 

 visschen, aan de zijde van den hals, maar aan de onderzijde dezer vinnen, 

 even als bij alle Rogachtige visschen. De eerste rugvin staat boven de buik- 

 vinnen. De tanden der zaag, omstreeks twintig tot dertig ten getale, zijn 

 van gelijke grootte en zeer diep daarin bevestigd. Zij bereiken eene lengte 

 van tien tot vijftien voet, en voeden zich met allerlei kleine zeedieren. De 

 walvischvangers echter verhalen , dat zij de walvisschen aanvallen , hun den 

 buik openscheuren, maar zich, wanneer zij ze gedood hebben, vergenoegen 

 met de long te eten. De gewone soort, Pristis antiquörum , wordt in de 

 Middellandsche zee en den Oceaan tot in de IJszee aangetroffen. — Bij eene 

 soort uit de Indische zee, Pristis semisagittdtus , is het achterste gedeelte 

 der zaag van tanden ontbloot. 



DE ROGACHTIGE VISSCHEN. {RAJ^.) 



Deze visschen stemmen, ten opzigte van hun maaksel, met de Haaiachtigen 

 in vele opzigten overeen, vooral door hun kraakbeen-geraamte, door hunnen 

 op de onderzijde van den kop liggenden, dwarschen mond, en door hunne 

 vrije, spleetvormige kieuwopeuingen. Zij onderscheiden zich intusschen door 

 hunr.e groote borstvinnen, welke den geheelen romp en kop omzoomen en 

 insluiten, zoo dat deze, tot een geheel vereenigde, gedeelten, de gedaante 

 verkrijgen eener platte, naar voren ruitvormige of afgeronde schijf. De 

 kieuwopeningen, standvastig vijf paar in getale, bevinden zich steeds op de 



