2Ö8 



zoo als bij de hoogere dieren, uit verscheidene, door geledingen onderling 

 met elkander en met het lijf verbondene stukken. Deze poolen zijn bij 

 cenigen, b.v. bij de Duizendbeenen en sommige lagere Kreefldieren, zeer 

 talrijk ; bij vele anderen , b.v. de Insekten , zijn er slechts drie paar aanwezig. 

 Bij sommigen, b.v. bij de Kreeftdieren , de Rupsen, enz., zijn, behalve deze 

 pooten , aan het achtergedeelte van het lijf, nog andere poolachlige aan- 

 hangsels (valsche of weeke pooten) aanvsrezig. De Insekten alleen zijn van 

 vleugels, maar hoogstens van een aantal van twee paar, voorzien. De oogen 

 ontbreken slechts bij eenige der laagste vormen ; van al de overigen hebben 

 de meesten twee zamengestelde oogen, maar niet zelden , behalve deze, nog 

 eenvoudige oogen; bij anderen zijn alleen eenvoudige oogen aanwezig, en 

 sommigen hebben deze op hoopen vereenigd. Eigene werktuigen voor het 

 gehoor en den reuk zijn slechts zelden duidelijk ontwikkeld. De meesten, 

 behalve de Spinnen, hebben sprieten, veelal twee, somtijds vier (de Kreeft- 

 dieren) in getal. De hoofddeelen van den mond bestaan uit eene boven- 

 en onderlip; uit twee paar, steeds zijdelings geplaatste en in deze rigting 

 werkende, kaken; en een of twee paar voelers, ook tasters genoemd. Op deze 

 deelen volgen bij sommigen, vooral de soorten, wier kop- en borststuk, 

 zoo als bij vele Kreeft- en Spindieren, min of meer volkomen vereenigd zijn , 

 nog een tot drie paar pootachtige aanhangsels : de zoogenaamde kaakpooten , 

 wier gestalte bij de verschillende soorten veelvuldig gewijzigd is , en welke 

 dien ten gevolge, hetzij tot het vatten der buit, hetzij tot het verkleinen 

 van het voedsel dienen. De werktuigen voor de ademhaling bestaan, hetzij 

 in luchtbuizen en luchtzakken, welke door luchtgaten naar buiten geopend 

 zijn, hetzij in kieuwen; bij vele lagere soorten zijn in het geheel geene 

 bijzondere werktuigen voor de ademhaling aanwezig. De bloedsomloop wordt 

 bemiddeld door een, op de rugzijde van het dier liggend, hart, hetgeen bij 

 velen de gedaante heeft van een verlengd ruggevat: dit hart zendt een of 

 meer, aan haar einde geopende, takken (slagaderen) uit, uit welken het kleur- 

 looze bloed in de overige deelen van het ligchaam geraakt. Terugvoerende 

 vaten ontbreken. Het zenuwstelsel bestaat hoofdzakelijk uit eenen langs den 

 buik gelegen, veelal dubbelen, streng, metknoopen, van welke zijtakken 

 uitloopen, en eenen of verscheidene hersenknoopen , welke door zijtakken 

 met den eersten buikknoop vereenigd zijn , en eenen, het voorgedeelte van 

 den slokdarm omgevenden , ring vormen. De twee seksen zijn gescheiden, 

 en de geslachtsdeelen steeds volkomen ontwikkeld. De Gelede dieren leggen 

 eijeren , die slechts bij sommigen in het moederlijf gedeeltelijk of geheel 

 ontwikkelen. Het embryo is steeds met de rugzijde naar den dooijer gekeerd. 

 Velen ondergaan min of meer aanzienlijke vormveranderingen alvorens zij 

 den blijvenden of volkomenen vorm van het dier verkrijgen. De beide seksen 

 bieden uiterlijk niet zelden min of meer in het oog vallende onderscheiden 

 aan. De Gelede dieren verschillen onderling veelvuldig, ten opzigte hunner 

 levenswijze en zeden, hun voedsel en verblijf, en zijn over den geheelen 

 aardbol verbreid. 

 Zij kunnen onder de vier bovengenoemde klassen gebragt worden. 



