210 



aan ; daar zij bij velen draadvormig ; bij anderen knodsvormig (of geknopt) ; 

 bij nog anderen van dwarse plaatjes of draadjes voorzien zijn , en alsdan 

 kam- of tandvormig genoemd worden. 



Er zijn bij de Insecten, gewoonlijk tweeërlei soorten van oogen aanwezig: 

 te weten, 1) zamcngestelde of gefacetteerde oogen, die veelal zeer groot zijn 

 en somtijds ieder, zoo als b.v. bij den Meikever en de Kamervlieg, tot 8000 

 linzen en facetten bevatten , en 2) kleine , eenvoudige oogen , welke ook 

 bij- of nevenoogen en oogstipjes {stemma ta , ocelli) genoemd worden. Bij 

 sommigen ontbreken de zamengestelde oogen , en de eenvoudige oogen zijn 

 bij deze, meestal op twee hoopen vereenigd. 



De monddeelen, welke aan de voor- of onderzijde van den kop bevestigd 

 zijn, ondergaan, naarmate zij tot het grijpen van den buit, tot het kaauwen 

 of zuigen dienen, veelvuldige wijzigingen. Zij bestaan, wanneer zij volmaakt 

 ontwikkeld zijn, uit twee enkele, en twee paar, dwars tegen elkander ge- 

 geplaatste, stukken. De twee ongepaarde stukken sluiten de mondholte van 

 boven en van onderen : het bovenste is een onverdeeld, hoornachtig, dwars 

 aan den voorrand van den kop met eene geleding bevestigd , deel, de bovenlip 

 {labrum), genoemd; het onderste, tegenover het bovenste geplaatste stuk, 

 heet de onderlip {Idhium), is echter wederom zamengesteld uit een bovenste, 

 gewoonlijk vliezig gedeelte, het tongetje (Jigula), en een onderst meestal 

 hard gedeelte, de kin {mentum). De paarsgewijze geplaatste stukken zijn 

 de bovenkaken {mandibtiloi) en de onderkaken {maxillce) : eerstgenoemde, 

 welke tot het vatten van den buil, of het kaauwen of snijden der spijs dienen , 

 zijn gewoonlijk hard; laatstgenoemde daarentegen, welke de spijzen in de 

 mondholte drukken, zijn in den regel minder hard, en aan de binnenvlakte 

 veelal met borslelhairtjes bezet. De onderkaken zijn bij sommigen , (de Regt- 

 vleugelige insecten), van een vliezig aanhangsel voorzien, hetgeen vooral bij 

 de Sprinkhanen sterk ontwikkeld is, de gedaante van een klepje heeft, en 

 helm {galèa) der onderkaken genoemd wordt. Aan de binnenvlakte van het 

 tongetje der onderlip ontwaart men eene veelal weeke verhevenheid , de tong 

 {lingüa) genoemd en aan weerszijde van deze somtijds nog een lobje {para- 

 glossic). Er zijn ook bij velen nog andere aanhangsels, de voelers of tasters 

 ipalpi) aan de onderkaken en onderlip, maar nooit aan de bovenkaken, aan- 

 wezig : zij heeten in het eerste geval kaakvoelers (palpi maxilldres), in het 

 tweede geval lipvoelers {palpi labiales). Bij de zuigende insecten, waar de 

 kaken niet tot het kaauwen dienen , zijn de monddeelen geheel of gedeeltelijk 

 omgevormd : hetzij tot harde borsteldraden tot het steken ; hetzij tot eene 

 soort van klepscheeden ; hetzij tot eenen min of meer verlengden , somtijds 

 trompvorraigen , snuit, die, wanneer hij omgerold kan worden, zoo als bij 

 de "Vlinders, rol- of spiraaltong genoemd wordt. 



De poolen der Insecten, ofschoon volgens de soorten veelvuldig gewijzigd, 

 zijn echter steeds uit dezelfde hoofddeelen {leden, ook veelal geledingen 

 genoemd) zamengesteld. liet eerste lid, het heupstuk of de heup {coxa) 

 grijpt met een rond of langwerpig geledingsknobbeltje in de geledingsholteu 

 {acetabiila) der gordels, en is van een aanhangsel {Irochanler) voorzien. 

 Op de heup volgt de dij {fèmiir), die gewoonlijk zeer krachtig en ook door 

 een geledingsknobbeltje met de heup verbonden is. Hierop volgt de scheen 



