aan haren achterrand met ccne dubbele rij van stekels gewapende, scheenen 

 opneemt. Het zijn alleen de soorten dezer afdeeling en wel uitsluitend de 

 mannetjes, welke het geluid , zang genoemd , voortbrengen , en wel daardoor, 

 dat zij de achleipoolen schielijk tegen de perkamentachtige voorvleugels heen 

 en weder wrijven ; de plaats aan de voorvleugels , waar deze wrijving geschiedt, 

 is zelfs bij sommigen gekenmerkt door cene kleine, ronde en doorschijnende 

 vlakte, spiegeltje genoemd. Men merkt bij deze dieren ook een zonderlingen 

 toestel op, hetgeen men voor een gehoorwerktuig houdt. Het ligt bij de eenen, 

 de Veld-sprinkhanen , in het lijf; bij anderen, de Boom-sprinkhanen en 

 Krekels, in de pooten. In het eerste geval ontwaart men, aan weerszijde 

 van den eersten buikring, een gespannen vliesje, aan wiens binnenvlakte 

 eenige hoornslukjes bevestigd zijn, welke met een, dooreen helder vocht 

 gevuld en eene zenuw opnemend , blaasje in verband staan ; deze toestel 

 eindelijk wordt van achteren ingesloten door de in dezen ring uitkomende, 

 luchtbuis, welke echter blaasvorraig verwijd is. In het tweede geval ligt deze 

 toestel in de scheenen van het eerste paar poolen : men ontwaart aldaar, aan 

 weerszijde, de met een vlies bespannen opening, en inwendig, tusschen beide 

 vliezen, de verwijde luchtbuis, aan wier voorrand zich de aanzwelling uit- 

 breidt van eene zenuw , die van den eersten borslknoop komt, De eijeren 

 worden, in den regel, in holen verborgen , welke het wijfje onder den grond 

 legt. Deze afdeeling bevat de drie hoofdgeslachten der Bosclt-sprinkhanen , 

 der Veld-sprinkhanen en der Krekels. 



De Bosch-sprinkhanen. (Zocusta.) 



De hosch-sprinkhanen , zoo genoemd om hun verblijf op boomen of hees- 

 ters, en aan welke men ook den naam van sabel-sprinkhanen geeft, omdat 

 de wijfjes van eene, veelal zeer groote, sabelvormige legboor voorzien zijn, 

 zijn voornamelijk gekenschetst door hunnen voel, welke vier, en niet, zoo 

 als bij de overige Sprinkhanen, drie, leden vertoont; en door hunne groote, 

 borstelvormige sprieten, welke steeds meer dan half zoo lang en niet zelden 

 langer dan het geheele ligchaam zijn. De eenvoudige oogen ontbreken in 

 den regel. De legboor der wijfjes is groot, sabelachtig en bestaat uit twee 

 kleppen. De mannetjes hebben , in plaats van de legboor, twee kegelvormige 

 punten, bedekt door twee gespletene blaadjes. De toestel, hetgeen men voor 

 het gehoorwerktuig houdt, ligt in de pooten. De regier voorvleugel der 

 mannetjes, somtijds ook de linker, is van een zoogenaamd spiegeltje, hetgeen 

 als rauzijkwerktuig dient, voorzien. Bij sommige soorten zijn de vleugels zeer 

 kort; bij andere ontbreken zij geheel. De vleugels liggen in de rust steeds 

 loodregt. Velen zijn groen, anderen bruin van kleur. Zij zijn over alle wereld- 

 deelen verbreid, en vooral zeer menigvuldig in soorten in de boschrijke 

 streken der heete gewesten, zoo als Oosl-lndië en Zuid-Amerika. Zij houden 

 zich liever op boomen of struiken op dan in het gras, kruipen van tak tol 

 tak, maar vliegen weinig, gebruiken echter hunne vleugels als een valscherm , 

 bij het springen van de hoogte naar de laagte. Zij voeden zich met gras 

 en de bladeren van kruiden, heesters of boomen; eten echter, in de gevan- 

 genschap, ook hunne doode kameraden op; drinken veel, en vvorden door 



