219 



westelijke landen van dit werelddeel, zoo als dit het geval was in 1748, 

 toen een groote zwerm ons land en Engeland tot de Orkadische eilanden 

 kwam bezoeken, Sommige volken eten deze insecten : dit deden b.v. reeds 

 de oude Joden ; en dit heeft nog plaats in vele streken van Afrika en Azië. 



De soort, welke in Europa de meeste verwoestingen aanrigt, is de trek- 

 sprinkhaan {Grylliis inigratorïus). Zij behoort onder degenen, welke korte, 

 draadvorraige sprieten hebben. Zij heeft vier duim vlugt, en is bruinachtig 

 groen van kleur, met geelachtige , maar bruin gevlekte vleugelschilden. De 

 soort, van welke men, voornamelijk in Noord-Afrika, West-Azië en het zuide- 

 lijke Europa , groote zwermen waarneemt is Gryllus talaricus. Het wijfje is 

 twee en een halven duim lang; het mannetje een-derde kleiner. Zij is geel- 

 achtig bruin van kleur, op de vleugelschilden met donkere schrapjes. — 

 Sommige soorten zijn om de fraaije kleuren harer oogen zeer opmerkelijk. 

 Onder deze behooren Gryllus carulescens , de achtervleugels groenachlig 

 blaauw met een zwarten band , en Gryllus slridülus, de achtervleugels rood , 

 aan het einde zwart: beide gemeen in Europa en ook bij ons, op drooge, 

 zandachtige streken of heidevelden. 



Eene soort met zeer korte sprieten, Gryllus galUndcèus, van Java, is 

 merkwaardig om de buitengewone ontwikkeling van haar borststuk, hetgeen 

 zich als een hooge en scherpe zadel verheft, die boven den kop uitsteekt en 

 over een gedeelte van het achterlijf heenreikt. Het wijfje is dubbel zoo groot 

 als het mannetje, hetgeen niet geheel eenen duim lengte bereikt. 



Bij sommige soorten , Telrix, zijn de voorvleugels buitengewoon klein, en 

 het borststuk is naar achteren schildvormig en dikwijls zoo sterk verlengd, dat 

 het over het achterlijf heenreikt. Dit laatste is zeer in het oog vallend bij 

 Gryllus suhuldtus , minder bij Gryllus bipunctalus ; beide gemeen in Europa. 



Bij andere soorten, Gomphocérus , zijn de sprieten knodsvormig. Onder 

 deze behoort Gryllus sibiricus. In Siberië en zelfs op de toppen der Zwit- 

 sersche Alpen waargenomen. Een duim lang. De schoenen der voorste poolen 

 zijn bij het mannetje sterk uitgezet. 



Nog andere soorten , Truxalis, zijn merkwaardig om hare zamengedrukte 

 en sabelvormige sprieten. De kop is verlengd , en bij de meesten schuins naar 

 boven gerigt, hetgeen haar eene zeer eigenaardige gestalte verleent. Onder 

 deze behoort Truxalis nrisülus, twee duim en meer lang, groen of roodachtig, 

 somtijds met lichte lengtestrepen. Bewoont het warme Europa en Afrika, 

 tot Achter-lndië en Japan. 



Andere soorten hebben een zeer verlengd borststuk ; haar kop is mede 

 verlengd en schuins naar boven gerigt; de sprieten zijn draadvormig en zeer 

 kort; en de vleugels ontbreken geheel en al. Zij worden in het heele Amerika 

 aangetroffen. De eene, Prosöpia radüla , heeft nagenoeg vier duim lengte 

 en is groen van kleur. 



Men vindt in het zuidelijke Afrika verscheidene Veld-sprinkhanen, welke 

 zich van al de voorgaande onderscheiden door hare korte, weinig tot het 

 springen geschikte achterpooten. Haar kop is kort. Het achterlijf is, bij de 

 mannetjes, blaasachtig opgezwollen; daarentegen zijn de vleugels, bij de 

 wijfjes, zeer klein. De meest bekende is Pneumora variolösa, anderhalven 

 duim lang; groen met witte vlekken. 



