221 



en al. Zij is kleiner dan een hennipzaadje en wordt in mierenhoopen aan- 

 getroffen. 



De merkwaardigsten dezer afdeeling zijn de mol-krekels {Gryllotalpa), zoo 

 genaamd , omdat iiare voorste pooten , zoowel de voet als de scheenen , zeer 

 breed, plat, van tanden voorzien en derhalve, even als bij de mollen, tot 

 eene, geheel tot het graven ingerigte, soort van hand omgevormd zijn. 

 De legboor ontbreekt bij het wijfje. De Europeaansche soort, Gryll. vutgdris, 

 wordt bij ons veenmol genoemd. Onze Veenmol is anderhalven duim lang, 

 donkerbruin van kleur, van onderen geel, aan de dekschilden grijsbruin, 

 met donkere aderen. Zij houdt zich op velden, weilanden, tuinen en de 

 veenen op, en leeft onder den grond. Hier graaft zij, op eene zeer geringe 

 diepte, horizontale gangen, en daar zij alle, op haren weg zich bevindende, 

 worteltjes van gras, granen of kruiden afknaagt en eet, en de planten dien te 

 gevolge veelal sterven, zoo rigt zij daardoor veel schade aan. Het wijfje legt 

 in de maand Junij, in eene omstreeks een halven voet diepe holte, welke 

 zij in den grond graaft, omstreeks drie honderd eijeren. De jongen, welke 

 reeds veertien dagen later uilkomen, graven , van hunne neslholte, talrijke 

 zijdelingsche gangen , om voedsel te gaan zoeken ; zonderen zich in September 

 van elkander af, en begeven zich, in October dieper onder den grond, om 

 aldaar te overwinteren. 



DE LOOPENDE REGTVLEUGELIGE INSECTEN. {CURSORÏA.) 



Zij enderscheiden zich van de overige Regtvleugelige insecten, doordat 

 hunne pooten slechts lot het loopen, en niet tot het springen ingerigt zijn. De 

 zoogenaamde muzijkwerkliiigen zijn bij geene soort dezer familie aanwezig. 

 Hunne vleugels leggen horizontaal op hel lijf. Zij vormen drie, onderling 

 zeer verschillende hoofdgeslachlen, te weten dat der spook-sprinkhanen 

 (Manlis) ; dat der kakkerlakken {Blatta), en dal der oorwormen {For- 

 ficüla). 



De Spook-sprinkhanen. (Manlis.) 



Dit geslacht bevat een aanzienlijk getal soorten uit de heete en warme lucht- 

 streken, die onderling veelvuldig door hare gestalte, grootte, vleugels en 

 de vorming der voorpooten afwijken, en die niet zelden eene min of meer 

 zonderlinge, en derhalve buitengewoon in het oog vallende, gedaante hebben. 

 Deze dieren hebben den kop niet door het voorste borststuk overdekt, en 

 men ontwaart vijf leden aan lederen voet. 



Men noemt meer in het bijzonder roo [sprinkhanen oï Mantis, de soorten, 

 bij welke het voorste paar poolen do gedaante heeft van groote, gewapende en 

 tot het vatten ingerigte armen. Deze pooten zijn veel krachtiger dan de overige, 

 welke meestal zeer dun zijn; zij zijn ver naar voren geplaatst, van onderen 

 met stekels gewapend, en de scheenen sluiten, als een knipmes, in eene, aan 

 de onderzijde der dijen zich bevindende, sleuf. Zij voeden zich met allerlei 

 insecten, en verscheuren elkander niet zelden onderling. Eene soort van deze 

 onderafdeeling, Mantis rèlïgïösa , wordt in het warme Europa en in Afrika 



