223 



is en hunne sprieten zitten tusschen de beide, kleine, ver van elkaar ge- 

 plaatste, boopen van oogen. De gewone soort, Lepismasacchar'ma, is, zonder 

 den staart, een-derden duim lang, en geheel zilverkleurig. Het is een nachtdier, 

 hetgeen in onze buizen, vooral in oude boeken, laden, kasten, enz., aan- 

 getroffen wordt. Het schijnt uit Amerika aikomslig te zijn, waar het in de 

 suiker leeft. 



De spring-suikergasten {Maehilis), hebben een gewelfd lijf en de middelste 

 draad van het achterlijf is langer dan de beide overigen. Hunne oogen zijn 

 groot, digt naast elkander geplaatst, en de sprieten zijn digt onder de oogen 

 ingeplant. Zij houden zich in bosschen op, en bewegen zich springende voort. 

 De gewone soort, Maehilis pohjpóda of marillma, leeft in bosschen. Zij 

 is bruin, met roeslkleurige vlekken. 



De Spriügstaarten. {Podura.) 



De springsiaarten worden aldus genoemd, omdat het achterlijf, bij de 

 de meeslen, aan zijn einde voorzien is van eenen gevorkten draad of ook 

 van twee draden, welke, onder het achterlijf gebogen en vervolgens uitge- 

 strekt, als eene springveder werken, en met wier behulp het diertje aanzienlijke 

 sprongen maken kan. Het lijf is langwerpig of min of meer kegelvormig, 

 meestal met haren, somtijds ook met schubjes bedekt. De staart ontbreekt 

 bij zeer jonge voorwerpen, en sommige soorten verkrijgen er nooit een. Het 

 zijn zeer kleine dierljes, welke zich bij ons onder steenen, op de aarde, onder 

 afgevallene bladeren of onder hel mos aan boomen ophouden. 



Podura villösa, een-zesden duim lang^ is lichtbruin met donkerbruine streep- 

 jes en vlekjes.— Eene der gemeenste soorten is Pod. funelaria oïambülans, 

 kleiner dan de voorgaande, witachtig, en gemeen op de tuinaarde, vooral 

 in bloempoUen. Pod. succincla, is zwartachtig, met eenen geelen ring om 

 het lijf; Pod. plumbëa , glanzig blaauwachlig grijs, is gemeen onder afge- 

 vallene bladeren of het mos aan boomen.— Eene andere soort, Pod.aquatica, 

 wordt, ook bij ons, zeer menigvuldig op het water aangetroffen, waar deze 

 dierljes, in menigte bijeen verzameld, groole zwarte plekken vormen, die 

 meestal vergezeld zijn van witte plekken, zamengesteld uit de afgestroopte 

 vellen dezer diertjes.— Eene soort Desorïa glacialis, wordt op het ijs der 

 glelschers in Zwitserland aangetroffen. 



Bij anderen, Sminthunis, vormen het borststuk en het achterlijf te zamea 

 een min of meer ei- of kogelvormig geheel. Dit gedeelte is kegelvormig bij 

 den groenen Sininth. vindis, en den bruinen Sminlh. fuscus.— Sminth. 

 signalus, met een langwerpig eivormig lijf, is lichtgroen, met zwarte schuin- 

 sche strepen aan de zijden. 



De soorten zonder springslaart, Anura, hebben het lijf van achteren af- 

 gerond , en in stede van kaken eenen tot zuigen ingerigten mond. Eene zeer 

 kleine soort, An.rosèa, is geheel rosékleurig. 



