232 



aangeboorde, boomtakken. De maskers echter klimmen, zoodra zij uit het ei 

 zijn gekomen, naar de laagte, ten einde, onder den grond, aan de wortels 

 der boonien te zuigen, en vervolgens aldaar in nimf te veranderen. 



In het warmere Europa leven verscheidene soorten. De eene, Cicada orni, 

 is eenen duim lang, geelachtig, op het lijf met zwart geschakeerd, en op 

 de vleugels met bruine aderen. Zij leeft op esschen en andere boomen. Het 

 laaije sop, helgeeo aan de plaaisen, waar zij zuigen, uit de boomen zweet, 

 wordt manna genoemd; is ecliler niet het manna van den bijbel. Eene andere 

 soort, Cic.fraxini oïp'.ébéja, mede van het warmere Europa, is even groot. 

 Lijf zwart, vleugels grijsacblig. Vlugt drie en een halven duim. Eene groote 

 soort van Madagascar, Cic.slrix, heeft vier en eenen halven duim vlugt, 

 en heeft de voorvleugels roodbruin en geel geschakeerd ; de achtervleugels 

 roodbruin met geel omzoomd. In Oosl-Indië leven eene menigte andere soor- 

 ten. De door ons afgebeeldde Cic. rhaphideuta , komt van Java: zij heeft 

 twee duim vlugt, het lijf groen, de vleugels grijsacblig, en alle deelen van 

 het ligchaam met zwart gevlekt. De achlervleugels echter zijn zwart, aan 

 den achterrand met eenen breeden witten zoom. 



De Spring-cicaden. (Cïcadella.) 



Zij onderscheiden zich van de Zing-cicaden door het ontbreken van een zoo- 

 genaamd muzijkwerkluig ; doordal hare pooten in den regel tol het springen 

 ingerigt zijn ; door hare sprieten , welke veelal slechls uil drie leden beslaan, 

 en doordat zij in het geheel geene, of slechts twee nevenoogen hebben. Hare 

 vleugels zijn meestal ondoorschijnend en gekleurd. De wijfjes van sommige 

 soorten omgeven hare eijeren met eene pluisachlige stof. 



Bij sommige soorten slaan de beide nevenoogen op de kruin. Onder deze 

 héhooü Cicüdella vindis. Vlugt, nagenoeg een-vierde duim. Voorvleugels 

 groen , met eenen breeden vuiigeelen zoom. Eene soort, Cercüpis spümaria, 

 bij ons het schuimbeesije, in het Fransch veelal crachat de grenouille ge- 

 noemd, is merkwaardig, omdat haar masker en de nimf in een wit, schuim- 

 achtig vocht verscholen zit. Men vindt dit vocht en daarin het kleine diertje 

 op de bladen van allerlei planten en zelfs in onze tuinen zeer menigvuldig. 

 Het volkomen dier is bruin , met twee witte vlekken digt aan den buitenrand 

 der voorvleugels. Eene andere, grootere soort, Cerc. sanguinolenta, heeft 

 de voorvleugels zwart met eenige groote , roode vlekken. Zij leeft in de bosschen 

 van het warme Europa. 



Bij andere kleine soorten, Membracis , heU de kop naar voren sterk afwaarts; 

 het voorste borslsluk heeft niet zelden allerlei zonderlinge aanhangsels, of 

 toont eenen vreemden vorm ; en hare sprieten zijn zeer kort. Velen bewonen 

 het heele Amerika. Eenige der merkwaardigslen is Membr.foUala. Lengte 

 ruim een-derde duim. Het voorborslstuk heeft de gedaante van een sterk 

 gewelfd bladachtig schild van de grootte van het geheele dier, overdekt het en 

 is geel van kleur, met drie zwarte vlekken van boven. Eene andere soort, 

 met een nog sterker gewelfd schild, Membr. mexieana, bewoont Mejico. — 

 Dij Membr. {Centrutus) anchorago van Java bedekt dit borststuk den kop in 

 de gedaante van een paar groote, zijdelings en naar achter gekromde horens. 



