233 



Eene verwante soort met kleine zoogenaamde horens, en kleine duivel of 

 Centr. cornütus genoemd , wordt op varens, in het warme Europa , gevonden. 

 Bij den halven duivel {Cent. genislce), vormt dit borststuk eene enkele, naar 

 achteren verlengde punt. — Andere soorten van Zuid-Amerika, Bocydium, 

 hebben nog zonderlinger vormen: b.v. Boe. gdlénlum, bij welke soort het 

 voorborststuk van een helmvormig uitsteeksel voorzien is, hetgeen van achteren 

 in eene, over het lijf heenreikende punt uitloopt; Boe. tintinnabülifèrum , 

 waar dit uitsteeksel steelvormig en loodregt, maar van boven van twee lange 

 horizontale draden voorzien is, te weten, een' naar achteren gerigten, en eenen 

 tweeden, dwarschen en boogvormigen : aan laatstgenoemden zitten twee ko- 

 gelvormigen ligchaamptjes welke men met belletjes heeft vergeleken. Eene 

 verwante soort, die, zoo als de beide voorgaande, Brazilië bewoont, is Boe. 

 globuldre. 



Bij sommige soorten, Fldia oï Poëciloptèra , zijn de vleugels breed en 

 de voorvleugels veelal met zeer aangename kleuren versierd. Oost-Indië is 

 rijk aan soorten van dit geslacht. Velen hebben eene zekere uiterlijke over- 

 eenkomst met de kleinere Nachtvlinders. Bij de eene, Flata phalcenoïdes , 

 van Zuid-Amerika, zijn de voorvleugels geel, met vele zwarte vierkante vlekjes ; 

 bij Flata maciddla, van Oost-Indië, wilachtig met donkere vlekken; bij 

 Flata marcjinella , van Madagascar, groen. 



De merkwaardigsten van deze afdeeling zijn de lantaarndragers {Fulgöra), 

 zoo genoemd , omdat hun kegel- of blaasvormig , sterk verlengd voorhoofd , ten 

 gevolge van onnaauwkeurige beriglen, vroeger gehouden werd voor een licht- 

 verspreidend werktuig. Zij bewonen heete luchtstreken.— De beroemdste soort, 

 Fulg. lanterndrla , overtreft alle overige soorten, zelfs die der geheele orde, 

 aanmerkelijk in grootte. Vlugt ongeveer vijf duim. Blaasvormigc uitzetting 

 van het voorhoofd nagenoeg van de grootte en de gedaante van eenen vinger- 

 hoed; om hare gestalte waarschijnlijk met eenen lantaarn vergeleken, aan 

 welke men dien ten gevolge, maar ten onregte, de eigenschap toeschreef van 

 licht te verspreiden. Geelachtig, met rosse en bruinroode schakeringen en 

 vlekjes. Aan den buitenrand van lederen achtervleugel eene groote bruinroode 

 oogvlek, die eene kleinere insluit. Gemeen in Suriname en sommige streken 

 van Brazilië.— In Oost-Indië komen andere kleinere soorten voor, wier 

 voorhoofd, naar evenredigheid, even lang als bij de voorgaande soort, maar 

 steelvormig, aan het einde van een knopje voorzien en eenigzins opwaarts 

 gebogen is. Onder deze behooren : Fulg. candèlarm, gemeen in het warme 

 China; Fulg. pijrorhyncha , en Fulg. Lalhhurii : vlugt drie duim; voor- 

 vleugels groen met bruine, door eene lichtere tint omzoomde, ronde vlekken; 

 achtervleugels lichtbruin, met eenen treeden zwarten buitenrand. — Eene 

 kleine soort, Fulg. europoia , wordt in het zuidelijke Europa aangetroffen. 

 Zij heeft een kegelvormig voorhoofd; doorschijnende vleugels, en is groen 

 van kleur. — Bij sommige, eveneens kleinere soorten, uit het heete Amerika, 

 Otiocerus, ontbreken de nevenoogen; zij hebben, onder iedere spriet, twee 

 kleine voelervormige aanhangsels, en haar voorhoofd is kegelvormig en zeer 

 weinig vooruitstekend. Ouder deze behoort Ot. of CobaxCoquebertii. Vlugt 

 ruim twee duim. Geelachtig met eenige bruinroode lijnen; achtervleugels 

 wilachtig en doorschijnend. 



30 



