246 



onderscheiden zich van do wijfjes door de aanwezigheid van twee gelede 

 haakjes, welke zij aan hel einde van het lijf hebben en waarmede zij het wijfje 

 gedurende de paring vallen. Hunne gedaanteverwissoling is volkomen. De 

 maskers wijken van het volkomen insect af door het ontbreken van vleugels; 

 door langere sprieten ; krachtige bovenkaken en de aanwezigheid van uitwen- 

 dige ademhalingswerktuigen , welke aan de zes eerste ringen van het achterlijf 

 zitten. Zij hebben steeds drie draden aan het achterlijf, van welke de mid- 

 delste, bij sommige soorten, bij de verandering in het volkomen insect, 

 verdwijnt. De nimf onderscheidt zich van de maskers door de aanwezigheid 

 van kokers, waarin de vleugels zitten. Beide, zoowel de maskers als de 

 nimf, leven in het waler, wanr zij zich tusschen sleenen of in het slijk 

 ophouden. Sommigen maken aldaar horizontale gangen. De verandering in 

 het volkomen insect heeft eerst in het tweede of derde jaar plaats. Zoodra 

 dit tijdstip gekomen is, kruipt de nimf uit het water, vervelt en verandert 

 tot hel volkomen insect , hetgeen , nadat het nog eene vervelling heeft onder- 

 gaan , zich nu in de lucht verheft, waar men ze veelal in zulke verbazende 

 menigte ziet rondzvverven , dat er de lucht, zoo ver het oog reikt, mede 

 vervuld is, even als met sneeuwvlokken gedurende eene sneeuwbui. De 

 vereeniging van beide seksen is van zeer korten duur , zij wordt reeds 

 vliegende begonnen, en op boomen, planten of andere voorwerpen volbragt. 

 Het wijfje legt korl hierop hare eijeren , welke tot een bundel vereenigd 

 zijn, in het waler. Daarna is het leven dezer diertjes weldra besloten. 

 Millioenen sterven reeds in den loop van den dag, waarop zij geboren werden ; 

 anderen leven nog twee of meer dagen. Bij het sterven, in het water of op 

 den grond gerakende , worden zij in het eerste geval een buit der visschen , 

 hetwelk aanleiding heeft gegeven tot de benaming oever-aas, en in sommige 

 plaatsen van Frankrijk tot die van manne ; in het tweede geval worden 

 zij, in sommige streken van Oostenrijk, door de landlieden op hoopen gebragt, 

 ten einde tot bemesting van den grond te dienen. De eijeren blijven den 

 geheelen winter door in het water liggen , zoodat de maskers eerst in het 

 volgende jaar te voorschijn komen. 



De groolsle soort, Epliemeia Swammerdammiana , heeft vier vleugels en 

 drie lange draden aan het achterlijf, van welke echter de middelste, bij de 

 mannetjes, somtijds korter is dan de beide overigen, of geheel ontbreekt. Lijf 

 rosachlig geel; oogen zwart. Wordt vooral aan de oevers der beneden-Maas 

 in groote menigte aangetroffen. — Eene andere soort met vier vleugels en 

 drie draden aan het achlerlijf, Eph. vuUjala, is bruin, het achterlijf is 

 donkergeel met zwarte vlekken, en de vleugels zijn met bruin gevlekt. — 

 Eph. albipennis heeft geheel witte vleugels. — Bij Eph.diplèra ontbreken 

 de achlervleugels en het mannetje heeft, behalve de beide oogen, die aan 

 allen gemeen zijn, nog een paar gestoelde, zamcngcstelde oogen. 



De Kokerjuffers. {PJirijganea.) 



De kokerjuffen, ook watermoüen genoemd, hebben eene zekere algemeene 

 uiterlijke overeenkomst met de grootere soorten van Mollen, zoodat zij door 

 onkundigen ligt met deze verwisseld worden. Hare gedaanteverwisseling 



