UI 



is volkomen. Hare vleugels liggen, hij hel zitten, dakvormig tegen het lijf 

 gesloten en vormen daarmede een driehoek. Haar ligchaam is gewoonlijk 

 met enkele haren bedekt. De voorvleugels zijn gekleurd (veelal bruinachtig 

 met enkele lichte of donkere vlekken); en met talrijke getakte zoogenaamde 

 aderen voorzien. De achtervleugels, dikwijls grooter dan de voorvleugels, 

 zijn, in de rigting hunner lengte, geplooid. De kop is klein. De sprieten 

 zijn gemeenlijk borstelvormig en zeer lang, zij bestaan uit eene menigte 

 leden, en worden veelal naar voren gerigt gedragen. Men ziet, behalve de 

 zaaragestelde oogen, nog twee eenvoudige oogen aan het voorhoofd. De boven- 

 kaken zijn zeer onvolkomen ontwikkeld. Er zijn vier voelers aanwezig, van 

 welke echter, in den regel, slechts twee zeer lang en draadvormig zijn. 

 Hare pooten zijn lang, van kleine doornen voorzien en iedere voet is uit vijf 

 leden zaamgesteld. Deze insecten hebben eene onaangename lucht bij zich. 

 Zij vliegen bij avond- en nachltijd, veelal gezellig boven het water, en 

 komen, het licht volgende, dikwijls door de opene ramen of deuren, in de 

 huizen. Zij loopen schielijk en hunne bewegingen zijn in het algemeen zeer 

 vlug. De vereeniging van beide seksen, welke met de achtereinden van het 

 lijf plaats heelt, is langdurig. De wijfjes van sommige soorten dragen hare 

 eijeren, in eene groenachlige geleiachtige massa aan het achterlijf gehecht, 

 eenigen tijd met zich rond, en leggen ze, op deze wijze bijeengev-oegd, op 

 bladeren van planten, welke boven het water hangen. Door deze voorzorg 

 kunnen de maskers, zoodra zij uitgekropen zijn, dadelijk in hel water, hetgeen 

 hun tot verblijf is aangewezen, geraken. De maskers vormen weldra, ten 

 einde zich voor hunne vijanden, zoo als visschen of rouf-iiisecten te beveiligen, 

 eenen aan beide zijden opene koker, welke hun tot huisvesting dient, en 

 die zaamgesteld is uil allerhande, door een los spinsel vereenigde en inwendig 

 met een spinsel bckleede zelfsLandigheden, zoo als zand, kleine stukjes van 

 planten of hout of zelfs kleine zoelwaterhoornijes, onverschillig of de be- 

 woners daarvan nog daarin leven of niet. Deze kokers zijn somtijds aan 

 steenen of andere voorwerpen bevestigd; maar bij vele soorten zijn zij vrij 

 en het diertje draagt ze met zich rond. Men ontwaart bij de meesten aan 

 het achterlijf, twee rijen witte draden, welke als uitwendige werktuigen der 

 ademhaling dienen. Zij zijn nagenoeg rolvormig , hebben krachtige kaken, 

 aan weerszijde een oog, en hel voorste paar pooten korter, maar krachtiger 

 dan de overigen. Zij voeden zich met allerlei dierlijke en plantaardige zelf- 

 slandigheden. Zoodra hel tijdstip nadert, dat zij in pop zullen veranderen, 

 hechten de maskers hunne kokers vast en sluiten de openingen door middel 

 van een traliewerk van kruiselings over elkander gelegde draden. De poppen, 

 onbewegelijk, in hare kokers, hare verdere ontwikkeling ondergaande, ver- 

 laten deze, kort voor dat zij in het volkomen insect veranderen, zwemmen 

 of loopen rond, of zetten zich aan allerlei voorwerpen, om zich van haar laatst 

 bekleedsel te ontdoen en als gevleugeld insect Ie verschijnen. De Kokerjuffers 

 worden bij ons te lande, zoo als in geheel Europa en vele andere gewesten 

 in waterrijke streken, in groote menigte aangetroffen. 



Bij sommige soorten hebben de voelers ongeveer de lengte van het overige 

 ligchaam. Onder deze behooren de groote kofferjuffer {Plmjijanea grandis). 

 Lengte een duim. Voorvleugels grijs, met bruine stippen, vlekken en strepen. 



