251 



mannetjes verbreed. Zij naderen door hare gestalte de Zandtorren. Onder 

 deze behoort EL rïpdnus , een-vierden duim lang, koperachtig melaalgroen, 

 op de vleugeldekken met vier rijen van ronde uithollingen, en twee glanzige 

 raiddelvlekken. Deze soort loopt en vliegt zeer snel en houdt zich vooral 

 gaarne aan de zandige oevers der rivieren op. El. uligirwsus is een weinig 

 grooter, en heeft de uithollingen der vleugeldekken met blaauv^'e randen. 

 Beide soorten bewonen het gematigde Europa. 



Sommige soorten, Casnoma, hebben een buitengewoon verlengd en smal 

 borststuk. Onder deze behoort Casn. senegalensis , van Senegambië : een- 

 derden duim lang; bruinrood, kop zwart, een breede zwarte band over de 

 vleugeldekken. 



Men noemt bombardeerkevers {Brachinus oi AptJnus), die soorten, welke 

 zich, bij de aanvallen van andere dieren of den raensch, verdedigen, door 

 uit den aars herhaaldelijk schoten, van eene ontploffing vergezeld, te doen, 

 met een vocht, hetgeen eonigzins als salpeterzuur riekt, wit papier rood kleurt, 

 en op het vel der menschen jeukte en roode vlekken te weeg brengt. Dit 

 vocht wordt in twee, in het achterlijf liggende zakjes afgescheiden. De gewone 

 soort van Europa, Brach. crèpïtans, is een-derden duim lang, en donker 

 steenrood op de onderdeden, met de borst zwartachtig. 



Tot deze afdeeling der Loopkevers behoort ook eene groote soort van Java , 

 31ormolijce phyllodes, merkwaardig om hare vlcugeldekken, die, langs de 

 zijden, met eenen zeer broeden, ver over het achterlijf heenreikenden rand 

 omzoomd zijn. Haar kop is buitengewoon verlengd, de sprieten zijn nagenoeg 

 even lang als het gebeele dier, hetgeen bruin van kleur is en eene lengte 

 van drie duim bereikt. Het, een duim lange, masker van dit zonderlinge 

 dier leeft in eene soort van boomzwam , door de Javanen gammoer genoemd , 

 die vooral groeit op de omverliggende en tolverrotting overgaande boomen, 

 welke het djatiehout leveren. 



DE KORTSCHILD-KEVERS. {STAPIULÏNI.) 



Deze Kevers, welke ook Brachehjtra of Micropléra genoemd worden, 

 behooren onder de verslindende soorten, en zijn voornamelijk gekenschetst, 

 doordat hunne dekschilden veel korter dan het van harde ringen voorzien 

 achterlijf zijn, hetgeen zij, bij het loopen , opwaarts buigen. Hun ligchaam 

 is veelal smal en langwerpig; de sprieten bestaan uit korrelige leden, en 

 zijn somtijds aan het einde knodsvormig ; en de lange achtervleugels worden , 

 in de rust, onder de dekschilden zamengeplooid. De voeten hebben somtijds 

 slechts drie leden , en die der voorpooten zijn niet zelden verbreed. De geheele 

 gestalte dezer Kevers heeft zooveel eigenaardigs, dat men hen dadelijk her- 

 kennen kan. Het darmkanaal is kort en regt. De maskers zijn mede lang- 

 werpig van gestalte; zij hebben drie paar krachtige pooten en hun kop is 

 zeer groot. De talrijke soorten dezer familie worden, tot nog toe, nagenoeg 

 uitsluitend in de gematigde en koudere streken van onzen aardbol waarge- 

 nomen. Zij voeden zich alleen met dierlijke en plantaardige stoffen, zijn 

 nachtdieren, en houden zich meestal schuil onder aardhoopen , steenen, mos, 



