255 



drijvende ligchamen van grootere dieren. De maskers, welke eenen grooten, 

 platten , eironden , kop met krachtige , haakvormige kaken en drie paar dunne , 

 behaarde pooten hebben , leven mede in het water en zijn niet minder ver- 

 slindend dan de volkomen insecten, daar zij allerlei andere insecten, wormen, 

 kleine visschen, zelfs oude Stekelbaarzen aanvallen, dooden en opeten. Eene der 

 gemeenste soorten van ons werelddeel \sDit. marginatus : een en een-vierden 

 duim lang; glanzig zwart met geelbruin omzoomd, en met roodbruine pooten. 

 Eene andere meer zeldzame soort. Dit. laüssimus , is nagenoeg anderhalven 

 duim lang en, daar hare vleugeldekken verbreed zijn, eenen duim breed. 



De draaitorren {Gyrinus) zijn zeer gekenschetst door hunne korte, knods- 

 vormige sprieten , en doordat de pooten der beide achterste paren de gedaante 

 van zeer korte en breede riemen tot het zwemmen hebben. De voeten der 

 voorpooten zijn aan hunne onderzijde bij de mannetjes van een hairkwastje 

 voorzien. Deze dieren zijn klein; hebben eenvoudige kleuren, en worden 

 gemakkelijk opgemerkt, daar zij gezellig op de oppervlakte van het water in 

 kringen met groote snelheid rondzwemmen. Hun ligchaam is soortelijk ligter 

 dan het water. Bij het duiken nemen zij een, aan haar achterlijf hangend, 

 luchtbelletje mede, hetgeen ter ademhaling onder water dient. Wanneer men 

 hen aanvat, zoo zweet er uit het ligchaam een wit sap, waarvan de handen 

 langen tijd onaangenaam rieken. Onze gewone soort, Gyrimis natator, is 

 glanzig blaauwzwart. Het mannetje is meer dan een-derde kleiner dan het 

 wijfje, hetgeen slechts een-vierden duim lengte bereikt. 



De 7,wemiorren {Hydrophilus) wijken van de voorgaanden in vele opzigten 

 af, en uiterlijk voornamelijk doordat de drie laatste leden van hunne korte 

 sprieten verbreed zijn en de vorm van dvvarsplaatjes hebben. Hunne pooten 

 zijn lang, zoo als bij de eigenlijke Watertorren; maar de beide achterste 

 paren zijn , zoo als bij de Draaitorren , tot riemen omgevormd. Zij voeden 

 zich, behalve van plantaardige stoffen , van allerlei insecten, wormen, slakjes, 

 enz., en hun darmkanaal is aanmerkelijk langer dan bij de overige Waterlorren. 

 Zij leven in zoetwater, duiken en zwemmen behendig, overwinteren echter 

 op het land. Bij het onderduiken nemen zij, bij wijze van belletjes, die aan 

 de sprieten blijven hangen, lucht mede, welke zich aan de onderzijde van 

 hel achterlijf verzamelt, en dit gedeelte glanzig als zilver maakt. Vele dezer 

 Torren bereiken eene aanzienlijke grootte. Onder deze behoort de gewone 

 ziuemtor [Ilydr. picêus), die zeer menigvuldig in onze staande wateren aan- 

 getroffen wordt. Hij bereikt eene lengle van meer dan anderhalven duim, 

 en is glanzig pikzwart. Het borststuk loopt van onderen in eene lange , naar 

 achteren gerigle punt uit. Een merkwaardig en bij de Torren zeldzaam 

 verschijnsel is, dat het wijfje een, op het water drijvend, spinsel in gedaante 

 van een peulvormig zakje maakt, waarin zij hare eijeren , behoorlijk ge- 

 rangschikt, legt. Nadat de jonge maskers eenigen tijd in dit spinsel vertoefd 

 hebben, doorboren zij het. Zij leven nu in het water; zijn even verslindend 

 als die der overige Watertorren ; en vangen met hunne groote nijpers allerlei 

 andere kleine dieren. Zij veranderen tot pop in eene holte, welke zij op het 

 land, veelal langs de oevers van het water, in den grond graven. Eene an- 

 dere , kleinere soort , Bydr, spinipennis, heeft de stekels der voelvvortels zeer 

 krachtig. Zij bewoont Senegambië. 



