255 



Sommige veelal kleine soorten, de glanskevers {Nitidüla), hebben den 

 kop nagenoeg in het borststuk verborgen, en de sprieten lusschen de oogen 

 en kaken geplaatst. De levenswijze en het voedsel dezer insecten is volgens 

 de soorten aan velerlei afwijkingen onderworpen. Eene van onze Euro- 

 peaansche soorten, Nit. obscüra, een-zesden duim lang, nagenoeg eirond 

 en zwart met roestgeele pooten, leeft, even als de Krengtorren, in het aas. 

 Eene andere, even kleine soort, Nit. varia, grijsachlig geel, met talrijke 

 zwarte stipjes en streepjes bedekt, voedt zich met het sap, dat uit de boom- 

 stammen loopt. Eene derde, nog kleinere, Nit. cenèa, die glinsterend blaauw- 

 zwart is, voedt zich met de bloesems van oliezaad , en wordt te meer nadeelig 

 voor den landbouw, daar zij aan de plaatsen, waar zij eens haar verblijf heeft 

 opgeslagen, jaren achtereen in menigte verschijnt. 



De soorten van het geslacht Cuci'ijus hebben een min of meer afgeplat 

 ligchaam , en leven onder boomschors. Onder deze behoort de in ons wereld- 

 deel op vele plaatsen zeldzame Cue. depressus : een' halven duim lang ; zwart, 

 kop en dekschilden hoogrood. 



Andere soorten. Paussus, hebben hare zeer breede sprieten, uit een klein 

 getal, somtijds slechts twee of drie, leden zaamgesteld; haar ligchaam is 

 zeer plat. Zij zijn klein en worden dikwijls in mierenneslen aangetroffen. 

 Eene soort uit Nubië, Paussus cethwps, is een-derden duim lang en bruin- 

 rood van kleur. 



Sommige soorten, Heterocerns, hebben de scheenen der voorpoolen verbreed 

 en met stekels gewapend. Zij gebruiken deze pooten, om gangen aan de 

 oevers der zoete wateren te graven, waarin zij, zoowel als hare maskers, leven. 

 De gewone soort van Europa, Het. margindtus , is een-vierden duim lang, 

 en donkerbruin, veelal op de dekschilden met drie of vier roodachtige, on- 

 regelmatig gegolfde dwarsbanden. 



Nog andere soorten, Dryops, hebben het ligchaam met haren als vilt bedekt 

 en zeer korte sprieten. De eene, Dryops auriculatus , naauwlijks een-vierden 

 duim lang, en zwart met bruine pooten, houdt zich, in het gematigde Eu- 

 ropa, in zoet water, tusschen de wortels van allerlei waterplanten op. 



De Dermesten {Dermestes) hebben korte sprieten, aan welke de knods 

 door drie leden gevormd is ; een gewelfd , bijna rolvormig ligchaam , en 

 vleugeldekken , die even lang zijn als het achterlijf. Zij zijn over den geheelen 

 aardbol verbreid. De meeste soorten zijn klein. Bij gevaar trekken zij den 

 kop in, en houden zich als dood. Als volkomen insecten leven zij slechts 

 korten tijd, en voeden zich, hetzij met dierlijke sloffen, hetzij met bloemen 

 of andere deelen van planten. De maskers daarentegen voeden zich slechts 

 met dierlijke stoffen. Eene zeer beruchte soort is de spektor {Derm. 

 lardarms), ruim een-vierden duim lang; zwart, de kleine voorhelft der 

 vleugeldekken aschgraauw, met zes zwarte stipjes. De maskers dezer soort 

 zijn hoogst schadelijk, doordien zij zich vooral gaarne aan de binnenzijde 

 van gedroogde dierhuiden innestelen, en hier, ongemerkt, groote verwoes- 

 tingen aanrigten. De maskers van diergelijke insecten vernielen, in Buenos- 

 Ayres, jaarlijks duizenden der Ossenhuiden, welke van daar in groote 

 menigte uitgevoerd worden. — Eene andere soovi, Der?n. pellio, is zwart, 

 met een wit stipje op ieder dekschild. Het masker vernielt, in de woningen, 



