259 



DE IIOÜT-TORREN. {PTINI.) 



De Iloultorren zijn meerendeels klein van gestalte; met oen rolvormig of 

 eirond lijf; ecnen kleinen ko[i ; korte, getande bovenkaken; in twee lobben 

 verdeelde onderkaken; en draadvormige , somtijds ook, ten minste bij de 

 mannetjes, kamvorraige sprieten. De mecsten zijn zeer schadelijk, doordien 

 hunne maskers planten, of hel hout, zoowel binnen als builen 's huis, de 

 verzamelingen van planten of dieren, enz., vernielen, door ze met ontelbare 

 gaatjes te doorboren. 



Onder de soorten met draadvormige sprieten en lange dunne pooten, is 

 vooral merkwaardig de, ook bij ons gemeene, Ptinm fnr : een-zesden duim 

 lang; lichtbruin; behaird ; het wijfje zonder achtervleugels en met een ei- 

 rond achterlijf, het mannetje veel slanker, mei eeen rolvormig lijf en lange 

 sprieten, en hierdoor de Boktorren herinnerende. Dit torretje voedt zich 

 met doode insecten; maar zijn masker leeft in het hout, of in opgezette 

 dieren of gedroogde planten , en brengt derhalve aan de verzamelingen veel 

 nadeel toe. 



Bij andere soorten , Pliliniis , zijn de sprieten bij de wijfjes van zaagtanden 

 voorzien, bij de mannetjes kamvormig en zij hebben korte poolen. Eene der 

 gemeenste soorten, Pt. pectinicornis, is een-zesden duim lang en zwart- 

 bruin ; maar de dekschilden zijn lichter; en de pooten, zoo als ook do sprie- 

 ten, licht steenrood. Zij leven in droog hout, en doorboren het met kleine 

 gaten. — Eene andere soort, Pt.costdtus, leeft in zieke wilgen- en populier- 

 boomen, waarin het masker loodregte, rolvormige gangen boort. 



Bij andere soorten, Anohium , de vrillelles der Franschen, zijn de drie 

 laatste leden der sprieten grooter dan de overigen. Zij zijn meerendeels bruin 

 van kleur, en slechts een-vijfden of zesden duim lang. Eene der in ons 

 werelddeel meest algemeen verbreide soorten is An. perlinux , wier masker 

 onze meubels of boekon vernielt, door er zuiver ronde gaten, als met cenc boor, 

 in te maken. In den paartijd brengen deze torretjes, door van tijd tot tijd 

 eenige schielijk op elkander volgende tikken met den kop op het hout te 

 geven, een kloppend geluid voort, hetgeen het bijgeloof der menschen voor 

 een boos voortecken hield; liet is daarom, dal dit diertje bij verschillende 

 volken den naam van Iduplor, horloge de la mort, Todlentihr en death- 

 watch verkreeg. — Andere, in ons werelddeel, het houl vernielende soorten 

 zijn An. stridliun en iesselülum. — An. panicéum, die rocstkleurig en nog 

 kleiner dan de overigen is, leeft in allerlei meelwaren , zoo als beschuit en 

 ouwels; doorknaagt zelfs de kurken der, vooral met zoeten wijn gevulde, 

 flesschen, en brengt ook aan de verzamelingen, voornamelijk die van insecten, 

 schade toe. 



Bij nog andere, grootere soorten, zijn do dekschilden korter dan hel 

 achterlijf. Zij zijn zeer langwerpig van gestalte; en hare maskers hebben 

 de gedaante van cenen langen , dunnen worm. Eene der meest schadelijke 

 is Lyme^rylon navdle : een halven duim lang; bruingeel; de kop zwart, 

 en de dekschilden meer dan een-vierde korter dan hot achterlijf. Deze Tor 

 is menigvuldig in de groote eikenbosschen van hel noordelijke Euroj)a, ver- 

 menigvuldigt zich, naar andere plaatsen overgebragl, somtijds builengowoun, 



