263 



Europa : deze is zwart , de andere goudgroen van kleur. — Bij anderen is het 

 kopschild halfmaan-vormig. Onder deze beiioort Copris hinhris, drie-vierden 

 duim lang, zwart, en gemeen in mest, vooral in bosschen van ons wereld- 

 deel. — Eene andere, eveneens in ons werelddeel gemeene, maar slechts 

 een-derden duim lange, en van een gewoon schild voorziene soort, Copris 

 {Aphodïus) fimetanus , is zeer kennelijk aan hare bruinroode dekschilden. 



Bij andere soorten zijn de bovenkaken en lip beide hoornachtig. Onder 

 deze behoort de gewone mestlor {Copris [Geotrtipes] stercorarius), die in 

 ons werelddeel, in alle soorten van mest, vooral in koemest, menigvuldig 

 aangetroifen wordt, en 's avonds rondvliegt. Hij is nagenoeg één duim lang, 

 en, vooral op de onderdeden, fraai glanzig zwarlblaauw. — Eene kleine 

 zwarte soort, Trox sabulösus , leeft in kale, zandige plaatsen, en meer 

 onder het zand dan op deszelfs oppervlakte. Bij sommige verwante soorten 

 ontbreken de achtervleugels, b.v. bij Trox {Phoberus) horridus. 



De Mei-kevers. {Melolontha.) 



Onze gewone Meikever kan beschouwd worden ais grondvorm van dit ge- 

 slacht. Het bevat soorten , wier sprieten uil acht tot tien leden gevormd zijn , 

 waarvan er drie tot zeven het karavormig eindgedeclte uitmaken. Haar 

 achterlijf steekt veelal, met de punt achter de dekschilden uil. De grooten- 

 deels harde bovenkaken zijn aan haren wortel van ecnen zwarcn land voorzien, 

 groolendeels hoornachtig , en aan de binnenzijde met een gefranjcd vlies 

 omzoomd. De maskers leven aan de wortels van allerlei planten ; de volkomen 

 insecten veelal van bladeren. 



Onze gewone meikever {Melolontha vuhjans), in het Fransch hanneton, 

 in het Engelsch coc/fc/<a/er genoemd , is nagenoeg één duim lang, heeft een 

 zwart borststuk , en vaal-roodbruine dekschilden ; hel mannetje heeft zeven 

 langere, hel wijfje zes kortere bladvormige leden aan de sprieten. Het masker 

 van dezen Kever, in het Fransch ver blanc , in het Hoogduilsch Engerling 

 genoemd, leeft onder den grond, en voedt zich met de wortels van planten. 

 Men heeft opgemerkt, dal het eerst in den herfst van het vierde jaar zijns 

 levens in nimf verandert. Uit dezen komt, korlen lijd daarna, de Kever te 

 voorschijn, die veelal, zelfs nog tot het komende voorjaar, onder den grond 

 verscholen blijft; dan echter, in sommige jaren, in ongeloofelijke menigte 

 verschijnt, alsdan geheele bosschen vernielt, en om deze verwoestingen tegen 

 te gaan, bij mudden opgezaraeld en gedood wordt. Ofschoon een Mei- 

 kever niet langer dan omstreeks eene week vliegt, zoo vermindert nogtans 

 hun getal niet gedurende eene geheele maand ; aangezien zij niet te gelijker 

 tijd, maar allengskens uit den grond komen. De maskers, welke vooral bij 

 het beploegen van den grond voor den dag gehaald worden , maken een ge- 

 liefkoosd voedsel uil voor de Roeken (Corvus frugilégus). — Eene zeer ver- 

 verwante, maar eenigzins kleinere soort en met een bruinrood borststuk, 

 Md. hippomstüni , wordt veelal aan dezelfde plaatsen met de gewone soort 

 waargenomen. — De dtdnkever {Mei. fullo), in hel Fransch foulon, is eene 

 grootere, bruine, met wit als gemarmerde soort, welke zandige gronden 



