266 



Menigvuldig op bloemen; het masker leeft in rottend hout, vooral wilgenhout. 

 Pijr. coccinêa hoeft ook het halsschild zwart. 



Bij anderen, Lagrïa, zijn de sprieten draadvormig, of somtijds aan het 

 einde verdikt. Haar ligchaam is niet zelden sterk harig. Onder deze behoort 

 onze wol-kever {Lagria hirta) : ruim een-derden duim lang; dekschilden 

 breed en vaal-bruingeel; overige deelen zwartachtig. Zij voedt zich met de 

 bladeren van boomen, en is , in vele streken van het gematigde Europa , vooral 

 op meiboomen, gemeen. 



DE MORDELLA'S. [MORDELLA ) 



Deze Kevers zijn voornamelijk gekenschetst door hun zamengedrukt lijf, 

 hetgeen van achteren in eene snijdende punt uitloopt. Hun borststuk is gewelfd, 

 en de kop afwaarts gebogen. De voeten der achlerpooten hebben slechts vier 

 duidelijke leden. Zij houden zich op kruiden en bloemen op, en de maskers 

 schijnen in de steelen der planten te leven, en aldaar ook te verpoppen. De 

 gewone soort van het gematigde Europa is Mordella fascidta : een-derdea 

 duim lang; zwart, op het borststuk met één, op ieder dekschild met twee 

 groote, afgeronde geelachlig-grijze vlekken. — Eene andere soort, Mord. 

 aculeata, is zwart, ongevlekt; de punt van het achterlijf dient als legboor, 

 om de eijeren tusschen het oude hout te brengen. 



Bij sommige soorten zijn de dekschilden van achteren versmald; b.v. bij 

 Rhipiphums bimaculdlus : een halven duim lang, roodbruin, met een zwarte 

 vlek op ieder dekschild; en bij Rhip. paradoxus, zwart, het halsschild met 

 steenroode achterhoeken, en het mannetje met geelachtige dekschilden. Beide 

 zeldzaam in Europa. 



Bij nog andere soorten, Mijodites, zijn de dekschilden zeer klein en schub- 

 vormig. Onder deze behoort Mijod. subdiplerus , van Zuid-Europa, een- 

 vierden duim lang ; sprieten waaijervormig ; achtervleugels en dekschilden 

 bruinachtig grijs; overige deelen zwartachtig. 



DE WESPEN- TORREN. {STFLOPS.) 



Deze familie, welke men veelal als eene eigene Orde der Insecten, Strep- 

 siplera of Mipiptera genoemd, beschouwt, bevat slechts een klein aantal, 

 van zeer kleine, als parasiten op verschillende soorten van Wespen levende, 

 soorten, welke in velerlei opzigten van al de overige Torren en Insecten in 

 het algemeen afwijken. Zij zijn vooral daardoor gekenschetst, dat de wijfjes 

 noch pooteu, noch vleugels hebben, en dat de mannetjes, die, zoo als ge- 

 woonlijk, van zes pooten voorzien zijn, geheel eigenaardig gevormde achter- 

 vleugels en dekschilden hebben : eerstgenoemde namelijk zijn buitengewoon 

 groot, driehoekig, vliezig en slechts van een klein getal plooijen en aderen 

 voorzien ; terwijl de dekschilden de gedaante hebben van een paar zeer kleine , 

 knodsvormige, maar gekromde, naar achteren gerigte, en eenigzins verharde, 

 aanhangsels. Deze diertjes hebben twee smalle, sabelvormige, tangachtige 

 kaken, en twee, ver van elkander verwijderde, onder den kop geplaatste en 



