276 



Sommige soorten , Chlamys, hebben een vierkant of cylindervorraig , van 

 vele oneffenheden voorzien lijf. Eene soort, Chlamys indïca, wordt in Oost- 

 Indië gevonden; de overigen komen van Zuid-Amerika, zoo als b.v. Chlamys 

 monstrósa : hoofdkleur donkerblaauw. 



Bij andere soorten zijn de sprieten, digt bij elkander, op het bovendeel 

 van den kop, dus van den mond verwijderd, vastgehecht. — De Hispa's 

 (Hispa) hebben een langwerpig veelal eirond ligchaam. Eene soort van ons 

 werelddeel, Hispa atra , slechts een-zesden duim lang, is matzwart, en heeft 

 het geheele ligchaam met stekeltjes bezet. Men vindt haar in het gras, en 

 vooral ook aan muren en planken schuttingen. — Andere soorten , de schild- 

 oi schüdpadkevers {Cass'ida) hebben een schildvormig ligchaam; de kop is 

 onder het halsschild verborgen , en de dekschilden zijn van eenen rand voor- 

 zien. De maskers zijn van zijdelingsche stekels voorzien, en vormen, met 

 hunne uitwerpsels, eene soort van dak, onder hetwelk zij leven. Men treft 

 ze op planten aan. In ons wereldeel vindt men onder anderen, den groenen 

 schildkever {Cass.v1r1dis) : een-vierden duim lang, groen met zwarte dijen, 

 het groene masker leeft op disleis; en Cass. equesins: bovendeelen groen, 

 onderdeden zwart; pooten bleekgeel. 



Bij nog andere soorten staan de sprieten digt bij elkaar lusschen de oogen 

 en den mond. Onder deze behoort Galerüca alni : zeer gemeen op elzen; 

 een-vierden duim lang; paarsohachtig metaalblaauw ; poolen en sprieten 

 zwart; de dekschilden gestipt. — Bij sommigen, Halüca, aardvlooijen ge- 

 noemd, zijn de dijen der achterpooten verdikt, en zij kunnen groote sprongen 

 maken. Onder deze behoort HalCtca oleracëa : een-zesden duim lang; 

 blaauwachlig groen. Zeer menigvuldig op velden , in moestuinen , enz. ; waar 

 zij en hare maskers somtijds groote verwoestingen aanrigten. 



DE TRIPLAX. [TRIPLAX.) 



Dit zijn kleine Torren, met vior leden aan den voet, van welke de drie 

 eersten op de onderzijden sponsachtig, en van borslelhairtjes voorzien zijn. 

 Hun ligchaam is veelal sterk gewelfd en eirond; het borststuk kort, en de 

 kop klein ; de sprieten zijn een weinig knodsvormig en tamelijk kort. De 

 meeste soorten leven op zwammen en champignons. Eene, uit ons wereld- 

 deel, Triplax nigripennis , is naauwelijks een-vierden duim lang, en bruin- 

 rood, met zwarte dekschilden en pooten. — Andere soorten worden op Java 

 aangetroffen, en nog vele in Zuid-Amerika, zoo als b.v. Erotyliis hislrix : 

 nagenoeg eenen duim lang; ligchaam eivormig; zwart; de dekschilden met 

 geele afgebrokene dwarsbanden, en van achteren zoowel als van voren met 

 twee roode vlekken. 



DE MARIA-TORREN. {COCCIJYELLA.) 



Deze kleine Torren hebben aan den voet slechts drie duidelijke leden, 

 van welke het derde in twee lappen verdeeld is. Hun ligchaam is rond of 

 eirond, van onderen plat, van boven sterk gewelfd, en derhalve min of meer 



