280 



eene kleine oppning, als eenigen toegang dienende, over. Zij beginnen 

 vervolgens uit het bekende bijënvvas, hetgeen eene afscheiding uit de honig 

 is, en als dunne, tusschen de buikringen der werkbijën liggende, plaatjes 

 tevoorschijn komt, de zoogenaamde waskoeken te vormen , welke loodregt 

 aan het gewelf van het nest bevestigd worden. Deze koeken zijn zamen- 

 gesteld uit eene menigte zeshoekige, aan weerszijde zamengestelde en hori- 

 zontaal liggende, cellen: kleinere voor de werkbijën, grootere voor de 

 hommels. Aan den rand dezer koeken ontwaart men buitendien de zeer 

 groole en zware, maar ruw gevormde langwerpige en peervormige cellen, 

 voor de toekomstige vvijfjes bestemd ; maar er zijn in een nest zelden meer 

 dan tien diergelijke cellen voorhanden. Tusschen de koeken laten zij zooveel 

 ruimte, dat twee bijen, langs de tot elkander gekeerde vlakten van twee 

 koeken kruipende, elkander niet hinderen. Naarmate de cellen gereed zijn, 

 wordt er door de werkbijën honig en stuifmeel in gebragt : het laatste door 

 middel der hairen van de achterpooten, de eerste door ontlasting van dit zoele 

 vocht uit de voormaag. Beide vereenigd vormen het voedsel der maskers, 

 terwijl de eigenlijke of tweede maag der oude bijen steeds met stuifmeel ge- 

 vuld is. De koningin legt de eerste reeks eijeren zonder voorafgegane paring, 

 en uil deze komen slechts mannetjes Ie voorschijn. De paring heeft vervolgens 

 bij fraai weder, steeds hoog in de lucht, plaats, en de mannetjes, die, zoo 

 lang zij in den korf zijn, dommelig en slaperig blijven, verkrijgen eerst 

 in de opene lucht de daartoe noodige opgewektheid , sterven echter na dezen 

 pligt volbragt te hebben. Door hen bevrucht, en in het nest teruggekeerd, 

 begint nu de bijënkoningin nieuwe reeksen van eijeren te leggen, uit welke 

 zoowel werkbijën als wijfjes geboren worden, en sterft, zoodra zij opgehouden 

 heeft te leggen. Reeds na drie of vier dagen komen de maskers uit de 

 eijeren; en vijf dagen later omkleeden zij zich met een fijn spinsel, waarin 

 zij lot pop veranderen ; terwijl uit deze wederom , reeds na verloop van 

 acht dagen , het volkomen insect tevoorschijn komt, nadat het het wasdeksel, 

 welke gedurende het inspinnen voor iedere cel door de werkbijën gevormd 

 werd, doorgebroken heeft. Bij de mannetjes duurt deze gedaanteverwisseling 

 voor liet overige langer, bij de koninginnen korter. Zoodra er eene koningin 

 uitgekomen is, doodl zij oogenblikkelijk alle overige wijfjespoppen : komen 

 er meer dan ééne tegelijkertijd uit, zoo vechten zij onderling zoo lang, tot 

 dat er slechts eene overblijft; en wanneer de koningin-moeder bij het uit- 

 komen harer dochters nog leeft, zoo doodt zij deze zelf. Daar deze oude 

 koningin intusschen niet meer vruchtbaar is, zoo verlaten de overige bijen 

 alsdan het nest, of zij brengen eene jonge larve der werkbijën in eene der 

 koninginnen-cellen, en haar van rijkelijk voedsel voorziende, ontwikkelt haar 

 eijerslok en zij verandert weldra tot koningin. Deze legt nu, in dezelfde 

 volgorde als hare moeder, eijeren in de cellen, nadat deze door de werkbijën 

 weder in orde gebragt werden. Nu echter worden de nieuwe koninginne- 

 poppen door werkbijën voor de moordzucht der koningin-moeder beschermd, 

 waarop deze, door de andere werkbijën gevolgd het nest verlaat en eenen 

 nieuwen zwerm vormt. Onze Honigbij werd ook in andere werelddeelen, 

 vooral naar Noord-Amerika overgebragt. De bijënteelt had reeds bij de oudste, 

 in de geschiedenis bekende, volkeren plaats.— In de overige deelen der 



