282 



kan doorkruipen. De steenhommel {Bomh. lapidanus) is zwart, met rood 

 aan het achterlijf; het mannetje is bovendien geel van voren aan den kop, 

 als ook aan beide einden van het borststuk. Deze soort maakt haar nest onder 

 steenhoopen. 



Sommige Amerikaansche soorten hebben een geheel glad ligchaam ; b.v. 

 Euglossa corddla , die fraai groen van kleur is. 



De overige soorten der familie der Bijen leven ongezellig en er worden 

 bij haar ook geene zoogenaamde geslachllooze voorwerpen aangetroffen. — 

 Sommige dezer soorten bereiken eene aanzienlijke grootte. Hieronder bchooren 

 de Cenlris uil het heete Amerika, met lange hairljes aan de poolen, vooral 

 aan het achterste paar : de tasters harer onderkaak bestaan slechts uil vier 

 leden. Eene soort van dit geslacht, Centris chjpedta, heeft een' broeden, 

 geelen ring om het zwarte achterlijf. 



Bij andere soorten, Anthophöra, zijn de tasters der onderkaak uit zes 

 leden zamengesteld. Onder deze behoort onze Anth. parietina, het lijf eenen 

 halven duim lang, zwart, aan het achterlijf met geele hairen ; vleugels 

 lichtbruin. Deze soort maakt haar nest in muren; de ingang tot hetzelve 

 loopt uil in eene loodregle, een weinig gekromde, van tuinaaide gevormde 

 buis, welke echter, zoodra de eijeren gelegd zijn, door de moeder vernield 

 wordt, terwijl zij den ingang tot het nest diglslopl. 



Nog andere soorten, Megach'ile, hebben slechts twee leden aan de tasters 

 der onderkaak; haar achterlijf is van onderen plat, en zij kunnen dit deel 

 naar boven buigen, en dus ook in deze rigling steken toebrengen. Eene der 

 grootste is onze Meg. muraria : lijf zwart ; bij de mannetjes met rosse hairljes 

 bedekt; vleugels zwartachlig paarsch. Het wijfje maakt, tegen muren of 

 steenen, haar nest uil fijne tuinaarde, welke, met haar speeksel vermengd, 

 verhardt: het bevat slechts een zestiental cellen, ieder van een ei voorzien. 

 Het volkomen insect komt eerst in de lente van het volgende jaar te voor- 

 schijn. — Andere soorten, bladsnijders genoemd, hebben de zonderlinge 

 gewoonte, met hare kaken, kleine, ronde of eironde schijfjes uil de randen 

 der bladen te snijden, hetgeen zij met eene bewonderingswaardige vlugheid 

 en juistheid doen, en deze te gebruiken tol het maken van haar nesl. Eene 

 der Europeaansche soorten, de rozenbij {Meg . cenlunculdrh) , is omstreeks 

 eenen halven duim lang, mei rosachlige hairljes bedekt en op de bovenzijde 

 van hel achterlijf met witachlige streepjes. Zij maakt in den grond eene 

 buisvormige holle, sleept daarin de, meestal van rozenbladeren afgesnedene, 

 ronde schijfjes, plaatst ze eenvoudig, zonder ze te verbinden, den gelanden 

 rand van hel blad naar onderen gekeerd, tegen elkander; bekleedt op deze 

 wijze de holle, en vormt tevens daaruit tusschenschotten. Zoo doende, ont- 

 staan in hel binnenste der holten, cellen, welke ieder een ei en het voedsel 

 voor de maskers bevatten , te weten : honig en stuifmeel , helgeen meesten- 

 deels van de distels ontleend is en derhalve eene fraaije rozenroode kleur 

 heeft. 



De hoiilbijën, XijJocopa, gekenschetst door hare, van voren van drie tand- 

 achlige insneden voorziene, bovenkaken , en doordat hare voorpooten verbreed 

 zijn, worden zoo genoemd, omdat zij haar nesl in hel doods hout van boomen 

 maken. Zij hebben de gestalte van groole Hommels. Eene der meest bekende 



