285 



Eiiropeaanschc soorten, de gewone houtbij, Xyl.violacêa, is zwart en heeft 

 zwart violette vleugels. Het wijfje raaakt in het hout van doode boomen of 

 in balken, niet zelden digt bij elkander, twee tot drie buisvorraige kanalen 

 van één' tot andorhalven duim lengte. Zoodra er een gereed is, legt zij aan 

 het einde daarvan een ei, doet er een uit stuifmeel gevormd balletje, als 

 voedsel voor het masker, bij, en sluit, door een tusschenschot, dit gedeelte 

 der galerij af, hetwelk nu eene cel vormt. Nadat zij zeven tot acht dergelijke 

 cellen gemaakt heeft, wordt de opening der galerij met klei digtgestopt, en 

 blijft digt, totdat de uitgekomene jongen haar doorbreken. 



Er zijn eindelijk soorten, de woudbijën, Andrèna, welke, door hare 

 gedaante, de Wespen naderen, en welke zich van al de voorgaanden onder- 

 scheiden , doordat hare onderlip verbreed , in plaats van borstolvormig, is. Ook 

 deze leven niet gezellig en er komen bij haar geene zoogenaamde geslachtlooze 

 voorwerpen voor. Eene der gemeenste Europeaansche soorten, Andr. flesscc, 

 is een' halven duim lang en zwart, met zwart-violette vleugels, maar met 

 witte hairljes bedekt, die echter, aan het achterlijf, tot de zijranden der twee 

 laatste ringen beperkt zijn : deze hairen dienen , even als die der achlerpooten 

 van de overige Bijen, tot het verzamelen van stuifmeel. Zij maakt holen 

 in het harde zand, en legt er een ei met eene soort van honig in, die de 

 kleur en zelfstandigheid van wagensmeer heeft, en eene sterke narkotische 

 lucht verbreidt; waarop zij de holle met klei toestopt. — Eene andere kleinere 

 soort, Colléles succincta , heeft de raiddelringen van het achterlijf van eenen 

 kring van hairen voorzien. Het wijfje maakt haar nest in den grond : het 

 heeft de gedaante van een rolvormig hol , wier wanden met een taai en 

 glanzig vocht overtrokken zijn. De cellen, uit deze stof gevormd, hebben de 

 gedaante van vingerhoeden en liggen in eene rij naast elkander; in ieder vindt 

 men, behalve een ei, het voedsel voor de maskers. — Bij andere soorten 

 is het ligchaam geheel zonder hair. Zij verzamelen noch stuifmeel , noch 

 honig, en leggen hare eijeren in de nesten van andere Bijensoorten. Onder 

 deze behoort Ilijloius quadricinclus. Meer dan eenen halven duim lang; 

 zwart, aan den eersten tot den vierden ring van het achterlijf van eenen witten 

 achterrand voorzien. 



De Wespen. (Fespa.) 



De Wespen zijn, als volkomen insecten, steeds van vleugels voorzien; 

 en de voorvleugels zijn, bij de meeslen, in de rust, met den achterrand naar 

 onderen geplooid. Bij velen worden drieërlei soorten van voorwerpen aan- 

 getroffen, en de wijfjes zijn, even als de geslachtloozen, met eenen angel gewa- 

 pend. Hare oogen zijn niorvormig. Het achterlijf is gesteeld; de sprieten naar 

 voren meestal dikker. Haar ligchaam is glad of weinig behaird, zwart, en met 

 geele of roodgeele vlekken of ringen versierd; de vleugels zijn bruin. De 

 maskers hebben de gedaante van wormen zonder pooten , zijn in afzonderlijke 

 cellen besloten, en worden grootendeels met honig gevoed. De nesten zijn 

 uit eene, op grijs papier gelijkende, stof gevormd. 



De meeste soorten hebben duidelijke leden aan de sprieten : ten getale 

 van dertien bij de mannetjes, van twaalf bij de wijfjes; van het tweede lid 

 af zijn de sprieten hoekig gebogen, en loopen, tot bij de scherpe punt, 



