289 



soort van het warme Europa , is de zoogenaamde spiiine-mier, Muiilla euro- 

 pcea. Zij is eeuen halven duim lang; zwart, met een rood borststuk, en 

 drie witte dwarsbanden aan het achterlijf. 



DE VLIESVLEUGELIGE INSECTEN MET EENE LEGBOOR. 

 {INSECTA HYMENOPTÉRA TEREBRANTÏA.) 



Deze tweede groote afdeeling der Vliesvleugelige insecten bevat alle soorten, 

 wier wijfjes, in stede van met eencn angel, met eene logboor voorzien zijn. 

 Haar dijbeen is aan zijn bovengedeelte meestal van eene soort van knobbeltje 

 voorzien, waardoor eene meer volkomene wijze van geleding tusschen dit 

 stuk en het heupgedeelle voortgebragt wordt. Men onderscheidt deze afdeeling 

 wederom in twee groole onderafdeelingen , te weten: die der zaagwespen 

 {Securifèra) en der popwespen {Pupivurm). 



DE ZAAGWESPEN. [INSECTA HTMENOPTERA SECURIFÈRA.) 



De Zaagwespen worden zoo genoemd , omdat de legboor der wijfjes meestal 

 zaagachtige tandjes heeft en tot het boren in het hout dient. Deze dieren 

 hebben een ongesteeld achterlijf; hare maskers voeden zich met plantaardige 

 stoffen , en hebben poolen : tol deze afdeeling behooren de blad- en hout- 

 wespen {Tentliredo en Sirex). 



De Blad-wespen. (Tent/irêdo.) 



Haar kop is meer breed dan lang , en even als hel rolvormig of langwerpig 

 eirond achterlijf, digi aan hel borststuk aangedrukt. Zij hebben lange, zaraen- 

 gedrukle bovenkaken. De tong is als in drie vingers verdeeld. De legboor 

 der wijfjes is, in de rust, grootendeels verborgen ; snijdend, veelal zelfs met 

 zaagtandjes gewapend, en in eene, uit twee kleppen bestaande, scheede inge- 

 sloten. Hare maskers zijn, behalve van drie paar hoornachlige, meestal nog 

 van zes tot acht paar vliezige poolen voorzien, en hebben, om deze reden, 

 veel uiterlijke overeenkomst met de rupsen der Vlinders, welke echter, wel 

 steeds vliezige poolen, maar in geringeren getale, te weten, twee tot vijf paar, 

 hebben. Hel wijfje legt hare eijeren, zestien tol twintig in getale, een voor 

 een , in kleine holen, welke zij met hare legboor, somtijds met veel moeite, 

 in de lakken van boomen of heesters maakt , en overdekt deze eijeren met een 

 scbuimachlig vocht, waardoor zij tevens bevestigd worden. Daar de schors 

 der gewassen op de plaats, waar zij aangeboord is, zich weldra opheft, zoo 

 wordt de gemaakte holle allengskens grooter, en hel masker heeft ruimte, 

 om zich daarin te bewegen en te ontwikkelen. Somtijds ontstaan er ook op 

 deze plaatsen eene soort van gal-uitwassen, waarin de maskers leven. De 

 meesten echter verlaten spoedig haar nest, en leven, gelijk de rupsen der 

 Vlinders, op de bladeren , van welke zij zich ook voeden. Wanneer zij hare 



37 



