290 



behoorlijke grootte bereikt hebben, spinnen zij zich, hetzij onder de anrde, 

 hetzij op de planten , waar zij leefden , in ; overwinteren niet zelden in dezer. 

 staat, en veranderen eindelijk in pop; uit welke reeds na eenige dagen 

 het volkomen insect te voorschijn komt. De maskers dezer dieren zijn niet 

 zelden zeer schadelijk voor onze tuinen, moestuinen en bosschen. 



De eigenlijke bladwespen hebben eenvoudige sprieten , uit negen tot elf 

 leden zamengesteld. Hare maskers hebben, behalve de drie paar hoornachlige, 

 nog zes tot acht paar vliezige pooten. Zeer gemeen in ons werelddeel is 

 Tenthr.mgra : nagenoeg een' halven duim lang. Zwart. Vleugels glasachtig, 

 met een' zwarten vlek eu met zwart omzoomd. Eene andere, even groole 

 soort, is Tenthr. vmdis. Geheele lengte nagenoeg een' halven duim. Kleur 

 geelgroen, op de bovendeden met groene en zwarte vlekken. Het masker 

 leeft op berken of kruiden. Tenthr. fjallicula is eene soort, wier maskers 

 zich in gal-uilwassen ophouden. Het masker van Tenthr. cèrdsi, dat op 

 kersen en andere vruchtboomen leeft, is zwart en met eene soort van slijm 

 overdekt, waardoor zij eenigzins het aanzien eener kleine slak verkrijgt. 



Bij andere soorten, Lophyrus, zijn de sprieten uit talrijke (zeventien tot 

 dertig) leden zamengesteld, en van landvormige, hij de mannetjes meestal 

 dubbele insneden voorzien. Onder deze behoort de galwesp der sparreboomen 

 {Tenthr. pïni), wier masker gezellig leeft en, in den zomer, somtijds geheele 

 sparrebosschen vernielt. 



Andere, L'jda of PamphiVius, hebben draadvormige, uit negentien tot 

 zes en dertig leden, gevormde sprieten. Hare maskers leven gezellig in spinsels 

 bijeen, hebben slechts één paar weeke pooten, en kruipen, om in pop te 

 veranderen, onder de aarde. Tot deze behoort Lgda erylhrocephdla uit het 

 gematigde Europa. Kleur blaauvv, het wijfje met eenen rooden kop; het 

 mannetje met geelen onderkop en voorscheenen. 



Bij andere soorten zijn de sprieten slechts uit drie leden zamengesteld; 

 b.v. bij Tenthr. {Hijlolörna) rusiB , wier geel, met zwart gespikkeld masker, 

 zich van de bladeren der rozen voedt. 



Bij nog anderen, Cimbejc, zijn de sprieten knodsvormig. Hare maskers 

 hebben veelal aan de zijden van het ligchaam kleine openingen, waaruit zij, 

 tot op eenen voet afstand, een vocht spuiten. Onder deze behoort de geele 

 galwesp, Tenthredo {Ciinbex) lulèa, van het gematigde Europa. Nagenoeg 

 eenen duim lang. Bruin. Sprieten en achterlijf geel; het laatste met zwarte 

 dwarsbanden. Het masker is hooggeel, met eene blaauwe, zwart gezoomde 

 streep langs den rug. Zij leeft op berken , wilgen en andere hoornen, Cimbex 

 sericéa is eene kleinere, fraai glanziggroene soort, met geel aan de pooten, 

 en het mannetje met zwarte ringen om het achterlijf. 



De Hout-wespen. {Sirex.) 



De Houtwespen, Sirex of Urocerus, hebben korte en dikke bovenkaken. 

 Kop en achterlijf zijn digt aan het borststuk aangedrukt. De legboor bestaat 

 uit drie draden, steekt meestal geheel uit het lijf, of is bij sommigen, in 

 de rust, spiraalvormig gekruld en in hel lijf verborgen. Zij graven daar- 

 mede in het hout van boomen, en kunnen zelfs lood doorboren, even als dit 



