291 



sommige andere insecten, b.v. Bostrichus capucïnus, Cerambyx sanguineus, 

 met de kaken doen kunnen. Hare maskers hebben drie paar harde, maar in 

 het geheel geene weeke poolen; zij leven in hout, vooral in sparren of ook 

 in berken, populieren en andere hoornen . 



Bij de meeste soorten steekt de legboor vrij en regt uit het achterlijf 

 van het wijfje. Onder deze behoort Sirex g'igas. Tamelijk zelden in het 

 gematigde, gemeener in het koude Europa. Dit is de grootste inheemsche 

 soort der geheele orde. Zij is somtijds meer dan eenen duim lang, en heeft 

 meer dan twee duim vlugl. Men treft echter ook kleinere voorwerpen aan. 

 Kleur zwart; achter het oog eene groote, geele vlek; achterlijf van het 

 mannetje met eene roodachtige, van het wijfje met eene geele tint geteekend. 

 Het masker leeft in het hout, en heeft meer dan een jaar noodig, alvorens 

 het in pop verandert, welke, wanneer dit in het najaar geschiedt, overwintert, 

 terwijl in het tegenovergestelde geval, in den zomer, het volmaakte insect 

 reeds na drie weken tijds, uit de pop te voorschijn komt. Eene andere even 

 groote soort van Europa , Sirex juvencus , is zwartblaauw met roode poolen. 

 Vele andere groote soorten worden in de bosschcn der heete luchtslreken 

 aangetroffen. 



Het kleine getal soorten , wier legboor, in de rust, in hel achterlijf opgerold 

 ligt, vormen het geslacht Oryssus. Eene dezer, Or. coronütus, wordt ia 

 Duitschland en Frankrijk aangelrolTen. 



DE POPWESPEN. {INSECTA HYMENOPTERA PVPIFORA.) 



De Popwespen worden zoo genoemd . omdat hare maskers zich van de 

 maskers van andere insecten voeden , iu wier lijf zij leven en zich ontwik- 

 kelen. De maskers zijn geheel zonder poolen. De volkomen insecten hebben 

 een gesteeld achterlijf, en de wijfjes eene gladde legboor. Deze afdeeling 

 bevat de familiën of groote geslachten der sluipwespen {Ichneumon), der 

 baslaard-sluipivespen {Proclotrupes), óqv (joudivespen {Chrysis), dar spring - 

 ivespen {Chalcis) en dor galwespen {Cynips). 



De Sluip-wespeu. {Ichneumon.) 



Deze groote familie is zoo buitengewoon talrijk aan soorten , dat men er 

 in sommige goed onderzochte slrekcn van ons werelddeel, b v. de mark 

 Brandenburg, vele honderden heeft aangetroffen. Het ligchaam is slank en 

 dun; het achterlijf niet zelden gesteeld, en bij de meeslen tusschen de 

 achterste poolen vast gehecht. De legboor bestaat uit drie in eene dubbele 

 scheede bevatte draden, die meestal regt uit het achterlijf uitsteken. Hare 

 sprieten zijn gewoonlijk lang, draadvormig en uit een groot getal leden zaraen- 

 gesteld. Zij hebben steeds vier geaderde vleugels. De wijfjes der meeste 

 bekende soorten boren het lijf der maskers van andere insecten , meest rupsen 

 van Vlinders, aan, om daarin hare eijeren Ie leggen, zoodat haar kroost, 

 zich van deze rupsen voedende, tevens in haar lijf verpoppen en ontwikkelen 

 kan. Zij zijn in groeten getale over den geheelen aardbol verbreid. Sommige 

 soorten zijn buitengewoon klein. 



