292 



Velen hebben het achterlijf aan zijn einde verbreed en gewelfd, en cone 

 korte, meestal verborgene legboor. Onder de raeer gewone, Europeaanschc, 

 soorten behooren Iclin. fumüjator. Zwart; de tweede en derde ring van 

 het achterlijf rood. Meer dan eenen halven duim lang. — Ichn. sarcUorhis. 

 Zwart, met eenige witte vlekken, en roode poolen. Een' halven duim lang. — 

 Ichn. saturatorhis. Een weinig kleiner dan de voorgaande. Zwart; poolen, 

 als ook de tweede en derde ring van het achterlijf rood. — Ichn. fusorms. 

 Nagenoeg eenen duim lang. Zwart; achterlijf bleekrood. 



Anderen hebben het achterlijf niet gesleeld en de wijfjes zijn van eenc 

 lange legboor voorzien. Onder deze behooren de Europeaansche soorten , Ichn. 

 (Pimpla) manifestator. Tot een en een-vierden duim lang. Zwart ; poolen 

 grootendeels rood. — Ichn. {Pimpla) eocaminator. Eenen halven duim lang. 

 Zwart; poolen bruinrood. — Ichn. {Pimpla) irhsofim is kleiner en zwart, 

 met geele vlekken, dergelijke ringen om het achterlijf, en bruinachtig roode 

 poolen. 



Bij andere soorten met een gesleeld achterlijf is dit gedeelte zijdelings za- 

 mengedrukt. Onder deze behooren Ich7i.{OpIuoii) lulèus. Drie-vierden duim 

 lang. Geheel oranjekleurig, met bruine oogen. Gemeen in Middel-Europa. — 

 Ichn. {Ophion) circumflexus heeft een zwart borslsluk; een roodachtig ach- 

 terlijf en geelroode poolen. 



Bij sommige soorten , firacon, is aan de vleugels, in slede van twee, slechts 

 ééne terugloopende ader aanwezig. Onder deze behoort Bracon impostor of 

 denüjralor. Een-derden duim lang. Zwart; achterlijf hoogrood ; vleugels mei 

 eene ligte halvemaanvormige vlek. Verder ook Bracon of Vipio nominalor. 

 Zwart; achterlijf geheel en de poolen gedeeltelijk rood; vleugels bruin, de 

 voorsten met eene wille vlek. Beide uil ons werelddeel. 



Bij sommigen, Evanïa, is het achterlijf vóór den wortel van het achterste 

 paar poolen vastgehecht; hare achlervleugels zijn zonder dwarsaderen ; de 

 heupen der achterpooten zijn veelal lang en krachtig , on hare dijen niet 

 zelden verdikt. Bij de eigenlijke Evanias is het achterlijf buitengewoon kort 

 en zamengedrukt. Hare maskers leven parasilisch in de maskers der Kakker- 

 Jakken en hare eijerhulsels. Eene dezer soorten, Evnnia Cubcs, komt van 

 het eiland Cuba. — Bij anderen, Peleclnus, is daarentegen hel achterlijf bij 

 de wijfjes buitengewoon lang en draadvormig; bij de mannetjes korter en 

 knodsvormig. Onder deze behoort Pel. puhjcerator, zoowel in Noord- als 

 Zuid-Amerika voorkomende. Bij nog anderen neemt hel achterlijf, naar het 

 einde, allengskens in dikte toe: b.v. bij Fcenusjaculator. Gemeen in het 

 gematigde Europa. Twee-derden duim lang. Zwart; achterlijf in het midden 

 rood; de achterpooten met twee witte ringen. 



De Bastaard-Slaipwespen. [JProctotrüpes.) 



De soorten van dit grooie geslacht zijn veelal van buitengewone kleinheid , 

 zoodat velen slechts de lengte van een-twaalfden duim of nog minder b3reiken. 

 Hare achtervleugels hebben in het geheel geene, de voorvleugels slechts eenige 

 lengteaderen. Bij sommigen, voornamelijk bij de wijfjes, zijn de vleugels on- 

 volkomen. De kop is gewoonlijk breed; het borststuk lang, en het achterlijf 



