295 



kegelvormig of eirond. De sprieten zijn meestal uit tien lot twaalf, maar 

 niet minder dan acht, en niet meer dan twaalf leden zamengesteld : zij 

 zijn draadvorraig, somtijds aan haar einde verdikt; bij de wijfjes korter en 

 niet zelden knodsvormig. De legboor is somtijds vrij , somtijds in het ach- 

 terlijf verborgen. Bij eenigen bestaat de voet slechts uit vier leden. Hare 

 maskers leven parasilisch in de eijeren of maskers van andere insecten. 



Bij sommigen loopt het achterlijf in eene lange punt uit, welke van onderen 

 eene scheede vormt. Tot deze behoort Proctotrïipes campanulator. Lengte 

 minder dan een halven duim. Kleur glanzig zwart; pooten en de eerste ring 

 vau het achterlijf bruinrood. Den geheelen zomer dóór menigvuldig in het 

 gematigde Europa. 



Bij anderen is het achterlijf klokvormig, b.v. bij Diapria veriicillïita of 

 éïègaiis uit middel-Europa. Geheele lengte een-tienden duim. 



Hoogst merkwaardig is eene nog kleinere, in Duilscliland waargenomene 

 soort, Mymar pulcliellus. Hare vleugeis zijn draadvormig; de achterste kort; 

 de voorste lang, en in eene langwerpige, van lange hairtjes voorziene schijf 

 uilloopend. 



De Goud-wespen. {Chrysis) 



De Goudwespen hebben dezen naam verkregen door hare prachtige metaal- 

 kleuren, waarmede vooral haar purperrood, goudgroen of ook blaauw achter- 

 lijf prijkt. De bekleeding van haar ligchaam is zeer hard en glad. Hare 

 draadvormige sprieten bestaan, bij beide geslachten, uit dertien leden, vaa 

 welke het eerste lang is, terwijl de overigen, van het tweede af, knievormig 

 gebogen zijn. Hel achterlijf heeft een kort en dun steellje, en is van achteren 

 veelal geland. De legboor is van eene scherpe punt voorzien, en ligt, in de 

 rust, in de scheede, door de laalsten achterlijfsringen gevormd, verborgen. 

 Deze insecten rollen zich, hun achterlijf tegen het borststuk buigende, bol- 

 vormig zamen , en zijn daardoor, alsmede duor hunne harde huid, tegen 

 aanvallen, vooral tegen de steken van bij-achlige insecten beveiligd, in wier 

 nesten zij hare eijeren leggen. Zij kiezen hiervoor bij voorkeur de nesten 

 der ongezellig levende soorten , wier maskers aan de maskers der Goudwespen 

 tot voedsel dienen. 



Eene der gemeenste soorten van ons werelddeel is de gewone (joudiuesp 

 {Clinjsis ignha). Niet volkomen eenen halven duim lang. Kop en borst- 

 stuk groen en blaauw; achterlijf vuurrood. 



Eene meer tot het zuidelijke Europa beperkte soort, Parnopes carnèa ^ 

 is roodachlig groen, en heeft een vleeschkleurig achterlijf. 



De Spring-wespen. {Chalcis.) 



Men kan deze insecten Springwespen noemen , omdat vele het vermogen 

 hebben van te springen. Het zijn kleine, veelal met melaalkleuren prij- 

 kende insecten; met, in den regel, knodsvormige en knievormig gebogens 

 sprieten, van welke het eerste, verlengde lid gewoonlijk in eene sleuf van 

 den kop sluit. Hunne achtervleugels zijn zonder aderen, en de legboor 

 der wijfjes is geheel of groolendeels in eene scheede aan het einde van het 



