295 



bladeren van deze boomen, van Cijnipsinfems. — Eene andere soort, Cynips 

 röscB, brengt de, somtijds vuistgroote, mosachtige, onder de namen van 

 hondrozenspons of bedeguar bekende uitwassen op de wilde rozen voort. 

 Deze soort is glanzig zwart, maar het achterlijf is glanzig roestrood, met 

 eene bruine punt. Hare maskers leven gezellig in voornoemde uitwassen. 



Bij eene Zuid-Europaansche soort , Cynips {Ibalïa) culklldtor, is het 

 bruine achterlijf zeer smal en zamengedrukt. 



Eene andere, Cijnips {Figites) sculelldris , heeft het bruinroode borststuk 

 van lengtevoren voorzien. Zij is tamelijk menigvuldig in het gematigde 

 Europa. 



DE TWEEVLEUGELIGE INSECTEN. 

 (INSECTJ BIPTÊRA.) 



De Tweevleugelige Insecten, Diptera oï Antliata, tot welke de muggen, 

 vliegen, luisvliegen en vlooijen, als voorbeelden kunnen verstrekken, zijn 

 voornamelijk gekenschetst, doordat zij nooit meer dan twee, met de voor- 

 vleugels der overige insecten overeenkomende, volkomen ontwikkelde, en 

 zelden geheel ontbrekende, vleugels hebben; dat hunne achtervleugels ver- 

 vangen worden door een paar kolfachtige aanhangsels ; dat zij eene volkomene 

 gedaanteverwisseling ondergaan, en dat hun mond de gedaante heeft van eene 

 min of meer duidelijke soort van tromp, welke eenen , uit draden gevormden, 

 zuiger insluit, en aan zijnen wortel van twee voolerljes (die der onderkaken) 

 voorzien is. 



De sprieten zijn veelal kort, en staan digt bij elkander. Zij hebben ge- 

 woonlijk een paar, vooral bij de mannetjes groolo, zamcngestelde oogen, 

 en velen hebben ook nog drie , somtijds slechts twee , nevenoogen. De vleugels 

 zijn geaderd, meestal doorschijnend, en worden, van achteren, gevolgd 

 door een schubbelje {nileron oïcuilleron, en squama haltérum genoemd). 

 De vleugelkolfjcs {haltëres, balanciers, Schwing-külbchen), welke de plaats 

 der achlervleugels vervangen, en aan de zijden van het middelborststuk onder 

 de schubbeljes, vastgehecht zijn, hebben de gedaante van een dun steeltje, 

 hetgeen aan zijn einde veelal van een knopje voorzien is. Bij sommige soorten 

 ontbreken de vleugels. Het achterlijf is zamengesteld uil vier tot negen ringen; 

 dat der wijfjes loopt veelal puntig uit, en vormt eenen eijerlcgger, of eenen, 

 als een zakverrekijker in- en uitschuivenden koker. Hunne pooten zijn veelal 

 lang en dun ; de voet bestaat uit vijf leden , van welke het laatste van twee 

 of drie kussentjes en twee haakjes voorzien is. 



Deze insecten leggen eijoren , welke zich intusschen bij eenigen gedeeltelijk 

 reeds in het moederlijf ontwikkelen. De maskers hebben veelal eenen zuig- 

 mond; de pooten ontbreken; slechts sommigen zijn van haakjes tot het 

 vasthechten voorzien. Bij het veranderen in pop, vervellen sommige soorten; 

 eenigen spinnen zich zelfs in; maar bij velen vormt de ineengekrompene 

 en verharde huid van het masker eene soort van eivormig tonnetje {pupa 

 coarctata). 



