297 



, zij boren tot dit einde, met de borstels van haren snuit, diep in de huid, tot 

 dat het lipje, hetgeen niet mede indringt, knievvijze omgebogen is, en daar 

 zij tevens bij het zuigen , een scherp vocht in de wond brengen , zoo ont- 

 staat er aan deze plaats eene, met een zeer onaangenaam jeuken vergezelde, 

 ontsteking en zwelling. Zij paren tegen het vallen van den avond. De wijfjes, 

 welke overwinterd hebben, beginnen reeds vroeg in het jaar eijeren te leggen. 

 Deze worden , in stille , moerassige wateren , in eene loodregle rigling staande, 

 op rijen naast elkander geplaatst en door een kleverig vocht verbonden : zoo, 

 dat eenige honderden, op deze wijze vereenigd, eene kleine, uitgeholde, ea 

 als het ware schuilvormige, drijvende schijf vormen. Na verloop van weinige 

 dagen komen de maskers ie voorschijn, welke , den kop naar beneden gerigt, 

 schielijk rondzwemmen. Zij hebben een methairtjcs en borstels bezet staartje; 

 eene buis ter ademhaling, welke aan den negenden ring op den rug bevestigd 

 is; de zijden van hun ligchaam zijn van bundeltjes van draden voorzien, 

 en men ontwaart aan haren kop een paar uitstekende met draadjes gewapende 

 werktuigen, waarmede zij haar voedsel, door in het water eene draaikolk 

 voort te brengen, tot zich trekken. Na eenige malen verveld te hebben, ver- 

 anderen zij in nimfen, welke met den kop omhoog zwemmen, en door twee 

 op het borststuk staande buizen ademhalen, maar geen ander voedsel dan 

 de lucht tot zich nemen. Bij de laatste gedaanteverwisseling, die nagenoeg 

 eene maand, nadat de eijeren gelegd waren, plaats heeft, komt het volkomen 

 insect te voorschijn, hetgeen gedurende zijne ontwikkeling op de afgestroopte 

 huid, als op een schuitje blijft drijven, ledereen weet, dat de Muggen, door 

 de steken, welke zij toebregen , onder de lastigste insecten behooren. Zij 

 worden vooral, door hare ontelbare menigte, eene ware plaag in de heete 

 luchtstreken, en zijn dit niet minder, gedurende den korten, maar heeten 

 zomer der koudste streken, zoo als b.v. Lapland, het noordelijke Siberië 

 en het koude Noord-Amerika. De Steekmuggen worden in Amerika, met 

 kleine soorten van Tipulas, welke hevig steken, onder anderen mosqiiiló's 

 genoemd, welke naam in vele andere talen is overgegaan, en waaronder 

 zich velen, ten onreglc, soorten voorstellen, welke de onzen in grootte 

 overtreffen. 



Bij de meeste soorten zijn de tasters bij de mannetjes langer dan de snuit, 

 bij de wijfjes daarentegen kort. Onder deze behoort de gewone mug {Culex 

 pipiens) : zij is bruin-grijs, en haar achterlijf heeft bruine ringen. Eene 

 andere inheemsche soort, Culex annuldtus, is bruin; maar zij heeft vijf 

 zwarte slippen op de vleugels, en de pootcn, zoowel als het achterlijf, zijn 

 van witte ringen voorzien. 



Bij andere soorten zijn de tasters, bij beide seksen, even lang als de snuit. 

 Hare pooten zijn zeer lang. Onder deze behoort Culex {Anophèles) macu- 

 Hpennis, wier vleugels met vijf bruine slippen geteekend zijn. Haar steek 

 veroorzaakt niet alleen hevige pijn en zwellingen , maar somtijds zelfs kwaad- 

 aardige zweren. Zij is in sommige streken van het gematigde Europa zeer 

 menigvuldig.— Eene andere soort, Culex {Anophèles) bifurcdtus, is bruin- 

 achtig met groengeele vleugels. 



58 



