298 



De Tipula's. {Tipula,) 



Dit groote geslacht beval alle soorten van Muggen, welke eenen korten, 

 dikken en van twee lippen voorzienen snuit hebben , die veelal slechts uit 

 twee draden is zamengesteld , en lot het zuigen, zeer zelden lot het steken 

 dient. Hare sprieten zijn meestal draadvormig en zelden gepluimd. Zij hebben 

 voor het overige veel overeenkomst met de eigenlijke Muggen, zijn echter 

 meestal krachtiger van maaksel , en velen zijn aanzienlijk grooler. De maskers 

 van sommigen leven in het water, van anderen onder de aarde of zelfs in 

 holle boomen. 



De eigenlijke Tipula's hebben draadvormige, groolendeels behairde, sprieten, 

 met dertien leden. De nevenoogen ontbreken. Zij houden hare vleugels hori- 

 zontaal uitgebreid. De wijfjes leggen hare eijeren in de aarde of in de molm 

 van holle boomen, waar ouk de maskers leven. De grootste inheemschc soort, 

 Tip. gigantca, is grijs, het achterlijf licht steenrood, aan de zijden met 

 bruine strepen ; de vleugels zijn glasachtig en met bruine veelal ineenloopende 

 vlekjes omzoomd. Het mannetje is een duim lang, het wijfje een-vierde 

 grooter. Op Java vindt men eene even groote of nog een weinig grootere 

 soort, Tip. prcepötens. De maskers van eene andere Europeaansche soort, 

 Tip. oleracea, worden in menigte, op de weilanden van Europa aange- 

 troffen, waar zij zich met de verrotte wortelen van het gras of van tuinaarde 

 voeden. 



Sommige soorten met twaalf of meer leden aan de sprieten , Cecidomgia , 

 leggen de vleugels, in de rust, tegen het ligchaam. Onder deze behoort Cec. 

 trltici, die hare eijeren in de nog niet ontwikkelde aren van de tarwe legt, 

 van wier granen zich het masker voedt. In Noord-Amerika rigt eene andere 

 soort, Cec. destructor, onder de granen groote verwoestingen aan. Zij wordt 

 door de Anglo-Amerikanen Hessian flg genoemd, welke benaming op de 

 dwaling berust, dat zij voor het eerstin 17 76, toen de eerste Hessische troepen 

 op Long-lsland bij New-York landden , in Noord-Amerika verschenen zoude 

 zijn. — Sommigen leggen hare eijeren in de knoppen van wilgen, sparren, 

 enz., waardoor eene soort van galappels ontstaan, in welke hare maskers 

 leven. 



Sommige soorten, Psgchöda, hebben de sprieten uit een groot getal korrel- 

 vorraige leden zamengesteld. Hare vleugels zijn zeer breed; zij gelijken op 

 kleine motten, welke zich schielijk omdraaijen, en meer springen dan vliegen. 

 Hiertoe behoort de zeer kleine P&ych. phalcenoides , die men tegen vochtige 

 muren vindt zitten, en wier geel masker, met eenen zwartbruinen kop en 

 harden, priemvormigen staart, in rottende plantenstoffen leeft. Eene andere 

 Europeaansche, even kleine soort is Psychoda palustris. 



De maskers van sommige soorten der geslachten Mgcetophïla, Bolelo- 

 phila enz. leven in Champignons. 



Eene soort, Chwnea araneoïdes, vindt men in Zweden op de sneeuw 

 en het ijs. Zij is zonder vleugels. 



Bij sommige soorten met breede vleugels bestaan de voelers uit elf dwars- 

 plaaljes, en haar borststuk is met eene dubbele rij tandjes gewapend. Tot 

 deze behooren Dilöphus vulgdris, niet volkomen een-vierden duim lang en 



