503 



zijn Sargus ciiprarius: eenen-derden duim lang, rugschild goudgroen , 

 achterlijf koperrood ; een purperkleurige band over de oogen. Het masker is 

 met hairen bekleed. — Sargus formüsus is glanzig groen; het achterlijf bij 

 het mannetje goudkleurig , bij het wijfje staalblaauw of paarsch. Beide soorten 

 worden, gedurende den zomer, op heesters aangetroffen. 



Eene soort uit Brazilië, Dkranophora fureifêra, is zeer merkwaardig, 

 omdat haar rugschild van achteren in een, aan het einde, gevorkt aanhangsel 

 uitloopt, hetgeen het geheele achterlijf in lengte evenaart. 



De houtvliegen {Xylophdgus) hebben het derde lid der sprieten knods- 

 of kegelvormig, en in acht ringen verdeeld. De maskers leven in de molm 

 van holle boomstammen, en voeden zich, door ze uit te zuigen, met de 

 maskers van Tipula's, welke zich aan diezelfde plaatsen ophouden. De ge- 

 wone soort, Xyl. ater, wordt in sparrebosschen aangetroffen. Zij bereikt 

 meer dan eenen halven duim lengte, en is grootendeels zwart, maar het 

 achterlijf van het wijfje is niet zelden min of meer geelrood. 



Sommige zeer groote soorten uit het heete Amerika, hebben een breed en 

 plat achterlijf, wiens achterhelft echter tot eene eenvoudige punt versmald 

 is. Eene der grootste, Acanlhomera picta , is twee duim lang. — Ac. Ser- 

 villei is slechts weinig kleiner. 



DE VLIEGEN. [MVSCM.) 



De buitengewoon talrijke afdeeling der Vliegen bevat soorten , welke eenen 

 duidelijken , weeken, in de rust, knievormig achterwaarts gebogenen, en 

 aan het einde van twee lipjes voorzienen tromp hebben, die, in eene sleuf, 

 den, uit slechts twee draden gevormden, zuiger bevat. Hare sprieten bestaan 

 slechts uit twee of drie leden. De maskers, in het dagelijksche leven meer in 

 het bijzonder maden genoemd, zijn veelal zonder poolen, wit van kleur, 

 en men ziet, in plaats van eenen eigenlijken kop, eenen mond met twee 

 haakjes; zij bewegen zich voort, door de ringen van hun ligchaam in- en 

 uit te schuiven. Bij de gedaanteverwisseling lot pop verandert de huid van 

 het masker in een eirond tonnetje, wiens boveneinde als een deksel afspringt, 

 wanneer het volkomen insect daaruit te voorschijn komt. De meesle Vliegen 

 leven van het sap van bloemen of planten. Zij zijn in groeten getale over den 

 geheelen aardbol verbreid. Eenige der meest merkwaardigcn zijn de volgenden. 



De eigenlijke Vliegen. {Musea.) 



De eigenlijke Vliegen hebben eenen bolvormigen kop; een kegelvormig 

 achterlijf, en de oogen staan bij de mannetjes zeer digt bij elkaar. Onze 

 huisvlieg, Musea domestïca, kan als voorbeeld van dit groote geslacht dienen. 

 Iedereen weet, hoe talrijk deze insecten, vooral in drooge streken, gevonden 

 worden, dat zij zich bij voorkeur in stallen en in de menschelijke woningen 

 ophouden, aan allerlei eetwaren zuigen, en vooral verlekkerd zijn op zoetig- 

 heden. Zij leggen hare eijeren gaarne in mest; uit deze komen, reeds oa 

 eenen of weinige dagen, de maskers te voorschijn ; deze verpoppen na verloop 



