308 



hel wijfje gelegd, en uit iien koml het volkomen insect, naarmate van den 

 warmtegraad , aan welke de pop is blootgesteld , in korteren of langoren lijd , 

 te voorschijn. Sommige soorten zijn vleugelloos, en in dit geval ontbreken 

 ook de vleugelkolfjes ; bij andere zijn de vleugels onvolkomen ontwikkeld. De 

 zuiger beslaat uit drie draden van ongelijke lengte, welke in de rust terug- 

 getrokken zijn tusschen twee, aan de onderzijde van den kop geplaatste, 

 behairdc, harde plaatjes. De sprieten zijn mede behaird, en beslaan slechts 

 uil een of twee leden. Zij hebben krachtige, van twee scherpe haakjes 

 voorziene poolen; en een breed, afgeplat, van achteren stomp, en met cene 

 harde en elaslieke huid bedekt lijf. Haar darmkanaal is zeer lang. 



Deze familie bevat de volgende hoofdgeslachlen. 



De paarden-luisvliegen , Hippobosca, hebben lange, volkomene vleugels; 

 groole oogen , maar geene nevenoogen , en de nagels harer poolen zijn ge- 

 vorkt. De gewone paardenluis, Hippobosca equlna , ook sprnnekopvlieg, 

 in het Engelsch forest-fly, in het Fransch mouclie d'Espagne of mouclie 

 Bretonne genoemd, is zonder de vleugels een-derden duim lang, heeft een 

 behaird, bruingrijs achterlijf en de borst donkerbruin met geele vlekken. 

 Zij hecht zich, vooral aan de weekere deelen van den buik der paarden, wier 

 bloed zij zuigt. 



De vogel-liiisvliegen {Ornilhomgiu) , in het dagelijksche leven vogelluhen 

 genoemd, hebben duidelijke vleugels en oogen; veelal drie nevenoogen op 

 de kruin ; en de nagels harer poolen loopen in drie tandjes uit. Eene soort, 

 Om. avicularia, nagenoeg even groot als de Paarden-luisvlieg, wordt op 

 onderscheidene soorten van vogels aangetroffen. Eene andere, Orn. hirun- 

 dlnis , leeft op onze Gierzwaluw. 



De hertenluis , Lipoptena cervi, welke op de huid onzer herten leeft, 

 heeft zeer kleine , onvolkomene vleugels. 



ïfe schapenluis , Melophagus equmus, heeft noch vleugels, noch vleugel- 

 kolfjes ; hare oogen zijn klein ; de nevenoogen ontbreken geheel ; haar kop 

 is puntig, en het achterlijf hartvormig. Men vindt haar onder de wol van 

 onze schapen. 



De vledermuis-hnzen , Nycteribia , wijken van al de voorgaanden af door 

 haren kleinen, loodrcgt op het borststuk geplaatsten kop, en door hare lange 

 poolen. Zij hebben noch vleugels, noch vleugelkolfjes. Zij leven op vleder- 

 muizen. Op onze vledcrmuizen wordt vooral gevonden Nyct. vesper liliünis : 

 een-tienden duim lang; en Nyct. Westwoodii : vaalbruin van kleur, met een 

 roestgeel achterlijf. 



DE YLOOIJEN. [PÜLEX.) 



De "Vlooijen zijn kleine, springende, parasitisch op andere dieren levende 

 insecten , wier bloed zij zuigen ; met twee paar hoornplaatjes in stede van 

 vleugels; eenen eigenaardig ingerigten zuigmond, en eene volkomene gedaante- 

 verwisseling. De kop is klein, en benedenwaarts gerigt. Zameugestelde oogen 

 ontbreken en hunne plaats wordt door een paar eenvoudige oogen ingenomen, 

 die bij ééne soort, Pulex vespertiliönis, zelfs geheel ontbreken. De ringen van 

 het borststuk zijn duidelijk. Het achterlijf is zeer sterk zamengedrukt en hoog. 



