Zij zijn vervolgens gekenschetst door hunne volkomene gedaanteverwisseling, 

 doordat het volkomen insect steeds zes pooten en twee paar vliesachlige vleugels 

 heeft, welke slechts bij de wijfjes van eenige soorten ontbreken, en door 

 hunne, uit de verlengde onderkaken gevormde, spiraalvormige tong. 



De sprieten der Vlinders zijn meestal korter dan het lijf; draadvorraig; 

 dikwijls aan het einde, zelden in hel midden, verdikt; bij velen, vooral bij 

 de mannetjes, karavormig, en steeds uit een groot aantal leden gevormd. De 

 kop is afgerond en meestal dunner dan het borststuk. Het achterlijf is rol- 

 vormig, met zes of zeven ringen. De pooten zijn dun en de voet bestaat 

 steeds uit vijf loden ; de scheenen zijn aan het einde met stekels en de 

 achlerscheenen, behalve bij de meeste Dagvlinders, ook in het midden met 

 twee stekels gewapend. De nagels zijn klein en zelden gedeeld. Het eerste 

 paar voorpooten is, bij vele Dagvlinders, minder ontwikkeld dan de overige. 

 De vleugels zijn aan beide zijden van kleine schubjes voorzien, welke zich 

 voor het bloote oog als stof vertoonen. Zij liggen op rijen, overdekken elkander 

 dakpansgewijze, zijn naar buiten gerigt ; zitten met een steeltje in buisjes; 

 zijn in delengte geribt en op de bovenvlakte met kleurstof bedekt. Dij sommige 

 soorten zijn de vleugels gedeeltelijk naakt of zonder schubben en doorschij- 

 nende, weshalve men zulke vleugels glas- of venslervleugels noemt. Alle Dag- 

 en een zeer klein getal Nachtvlinders uitgezonderd , merkt men bij al de 

 overige soorten, aan de onderzijde der vleugels, bij hunnen wortel, aan 

 weerszijde een geheel eigenaardigen toestel op, welke bestaat uit eene soort 

 van haakje of ring, bevestigd aan den bovenvleugel en één of eenige los 

 daarin schuivende harde , veerkrachtige draden , welke aan den ondervleugel 

 vastzitten; dit is het zoogenaamde vleugelhaakje {relinacitlum). Behalve de 

 gewone zamengestelde oogen , zijn bij sommigen nog twee enkelvoudige, 

 tusschen de schubben verborgene, nevenoogen aanwezig. Het merkwaardig.ste 

 der monddeelen is de tong of tromp, welke niet zelden zeer lang is en, 

 in de rust, opgerold wordt: zij beslaat uit de tv^-ee draadvormig verlengde, 

 vereenigde en, in de rigling der lengteas, door een kanaal doorboorde, onder- 

 kaken. De beide voelerljes, welke men aan haren wortel ziet, zijn veel kleiner 

 dan die, welke aan de driehoekige onderlip liggen; laatstgenoemden bestaan 

 uit drie leden, zijn met hairachtige schubjes bedekt en nemen de tong, 

 wanneer zij opgerold is, tusschen zich op. Bovenlip en bovenkaken zijn zeer 

 weinig onlwikkelJ. 



De gedaanteverwisseling is bij de Vlinders volkomen, dat is te zeggen : 

 men onderscheidt drie volkomen verschillende vormen in het leven van ieder 

 voorwerp: 1) de maskers, welke rupsen {erucce) ; 2) de nimfen of chry- 

 saliden, welke poppen genoemd worden en 5) hel volkomen insect of de 

 vlinder. Het ligchaam der rupsen bestaat, behalve het hoofd, uit twaalf ringen, 

 welke, met uilzondering van de tweede, derde en laatste, ieder van een 

 luchtgat voorzien zijn. De rupsen hebben tweeërlei pooten, te weten: drie 

 paar hoornachtige, gelede pooten, welke die van het volkomen insect ver- 

 tegenwoordigen en aan de drie eerste ringen geplaatst zijn: en vliezige, 

 weeke pooten zonder leden, welke bij hel veranderen in pop verdwijnen. 

 Deze weeke pooten, gemeenlijk vier, somtijds slechts drie of twee paar in 

 getale, zijn verder naar achteren geplaatst, echter zoo dat de vierde, vijfde. 



I 



