511 



tiende en elfde ring steeds zonder poolen zijn: zij zijn van onderen vlak en 

 met eenen krans van haakjes omgeven, waarmede zich de rups, als het ware, 

 bij het zitten of loopen , aan andere ligcharaen vasthecht. Het hoornachlig 

 hoofd der rupsen is voorzien van zes paar eenvoudige oogen ; twee korte, 

 kegelvormige sprieten ; twee zeer krachtige bovenkaken; twee onderkaken, 

 eene onderlip en vier zeer kleine voelers. Onder deze lip bevindt zich de 

 uilvoeringsbuis van twee lange gekronkelde, aan weerszijde van het darm- 

 kanaal liggende, blinde vaten, welke de stof afscheiden, waaruit de rups 

 hare spinsels vormt. De rupsen vervellen in den regel vier of zelfs vijfmaal, 

 voor dat zij in pop veranderen. De meeslen voeden zich met bladeren of andere 

 deelen der planten, zelfs met het hout, hetgeen zij, door een vocht daarop 

 te storten, verweeken ; andere en voornamelijk de kleine lot de motten be- 

 hoorende soorten eten ook dierlijke sloffen, zoo als b.v. leder, pelterij, was 

 en vet. Zij worden, door hare vraatzucht en menigvuldigheid, dikwijls zeer 

 nadeelig, hetzij in onze woningen, hetzij in tuinen of bosschen. Hare grootste 

 vijanden zijn de vogels of andere insecten, zoo als b.v. de Ichneumons, 

 welke hunne eijeren in de rupsen leggen. Vele rupsen leven vrij op de bla- 

 deren ; anderen maken zich kokers, in welke zij zich verbergen of die zij 

 zelfs met zich ronddragen ; nog anderen leven in het hout of lusschen het 

 merg der bladeren. Velen leven gezellig onder losse spinsels, waarin zij niet 

 zelden ook overwinteren. 



De poppen zijn langwerpig, met eene eironde huid omgeven, en kunnen 

 slechts hun achterlijf bewegen. De poppen der Dagvlinders zijn hoekig, niet 

 zelden met fraaije kleuren versierd, en gewoonlijk zonder een spinsel, met 

 een of eenige draden vastgehecht: in het eerste geval zitten de draadjes aan 

 het einde van het achterlijf en zij hangen omgekeerd naar beneden; in het 

 tweede geval zijn zij door middel van eenen dwars over haar lijf loopenden 

 draad bevestigd. De poppen der Nachtvlinders zijn bruin of zwart van kleur, 

 zonder hoeken: die van sommige soorten liggen in eene gladde, met een 

 spinsel bekleede holte onder den grond , lusschen boomschors of andere voor- 

 werpen ; die van vele andere soorten zijn door een min of meer digi spinsel 

 van niet zelden zijdeachlige draden omsloten, lusschen welke men somtijds 

 deeltjes van allerlei andere stolTen , zoo als aardkluitjes, plantenvezels, enz. 

 ontwaart. De Vlinder komt somtijds reeds acht of veertien dagen na de ver- 

 andering der rups in pop, te voorschijn: dit is vooral het geval met vele 

 Dagvlinders, bij welke derhalve veelal twee generatiën in een enkel jaar het 

 licht zien. De eijeren, rups of pop der tweede generatie overwinteren, zoo 

 als in het algemeen die der soorten, bij welke slechts eene generatie plaats 

 heeft. 



Wapens, voor den mensch nadeelig, zijn bij deze orde van dieren niet 

 aanwezig. De haren der rupsen van sommige soorten echter, hechten zich 

 gemakkelijk aan het vel, en brengen alsdan min of meer'hevige ontstekingen 

 of zwellingen te weeg. De Vlinders zelve zijn onschadelijke dieren; zij leven 

 uitsluitend van het sap der bloemen, hetgeen zij met hunne toog zuigen, en 

 sommigen nemen, gedurende hun kort leven, in het geheel geen voedsel 

 tot zich. Velen zijn hetzij door zonderlinge vormen of door de prachtigste 



