312 



Deze orde is zeer talrijk aan soorten, welke over den geheelen aardbol, 

 zoo ver er plantengroei bestaat, verbreid zijn. Vele soorten worden ook in 

 verbazende menigte van individu's aangetroffen. Men heeft, zoowel in ons 

 werelddeel als in Amerika, ontelbare vtugten dezer dieren, in eene bepaalde 

 rigiing, gemeenschappelijk tot op groote afstanden zien verhuizen. Zij worden 

 niet zelden door luchlslroomingen tol ver in zee of tot in de hoogste streken 

 van onzen dampkring gevoerd. Zoo als bij de overige dieren, zijn ook hier 

 sommige vormen op bepaalde streken van onzen aardbol beperkt , terwijl 

 andere de groolst mogelijke verbreiding hebben. De levenswijze, vooral die 

 der rupsen, biedt vele belangrijke bijzonderheden aan : ook sommige vlinders 

 zijn hieromtrent merkwaardig: b.v. Nijmphahs feronia, die, ofschoon een 

 Dagvlinder, de vleugels niet sluit, met den kop naar beneden zit, schielijk 

 loopt en een tikkend geluid van zich geeft ; Februa Hoffmanseggü , even als 

 de voorgaande van Brazilië, welke bij het wegvliegen een ratelend geluid 

 doet hooren , enz. 



De Vlinders kunnen in twee hoofdafdeelingen gebragt worden, te welen : 

 die der darjvlinders en die der nachtvlinders. 



DE DAG-VLINDERS. {PAPILIONES.) 



De dagvlinders , Papiliones of Lepidoptera diurna, worden zoo genoemd, 

 omdat zij over dag vliegen, in tegenoverstelling van de Nachtvlinders, welke 

 groolendeels slechts met het vallen van den avond te voorschijn komen en 

 in het rond vliegen. Zij zijn voornamelijk gekenschetst door het ontbreken van 

 een vleugelhaakje, hetgeen, in den regel, bij de Nachtvlinders aanwezig is. 

 De meeslen hebben de vleugels bij het stilzitten opgerigt, en met de boven- 

 zijde tegen elkander gekeerd. Hnnne sprieten zijn aan het einde dik; zelden 

 draadvormig en in eene gekromde fijne punt uitloopend. Er is steeds een 

 tromp aanwezig. Het lijf is dun. De vleugels zijn meestal groot, somLijds 

 zeer groot, en op de onderzijde niet zelden van even fraaije kleuren en eene 

 even fraaije teekening voorzien als op de bovenzijde. De meeslen hebben 

 slechts Iwee doornen aan de schoenen, en wel aan hel einde der achter- 

 scheenen. De rupsen hebben steeds zestien poolen : zij zijn meestal traag 

 en hunne bewegingen langzaam. De poppen zijn hoekig, omgekeerd vrij 

 hangende of met een' gordeldraad om het lijf bevestigd. Men vindt de Dag- 

 vlinders in alle deelen der aarde, voor zoo ver er plantengroei aanwezig is. 

 Zij vormen het groote geslacht Papilio , hetgeen men in eene menigte onder- 

 afdeelingen gesplitst heeft. 



De riddervlinders , Pap"dïo , hebben de voorpoolen van gelijke lengte als 

 de overigen; hunne sprieten zijn knodsvormig, de tasters kort; de voor- 

 vleugels zijn driehoekig; de achtervleugels verlengd en meestal van een 

 staartvormig aanhangsel voorzien. De meeslen bereiken eene aanzienlijke 

 grootte. De rupsen zijn naakt. Bij vrees of gevaar trekken zij den kop tus- 

 schen den eersten halsring, uit welken alsdan een week en gevorkt hoorntje te 

 voorschijn komt, hetwelk eene onaangenaame, doordringende lucht verspreidt. 



