5U 



algemeen met de Apollo's verwante soorlen (Thaïs) hebben gelande vleugels 

 en zijn op eenen geelen grond donker gevlekt. De rupsen leven op de Aris- 

 tolochïa. Zij bewonen het warme Europa. De eene, Dor. ïnjpsïpile oï po- 

 Itjxêna, heeft twee duim vlugt en is geel, met vierkante, zwarte vlekken eii 

 behalve deze, blaauwe en roode vlekken op de achlervleugels. Dor. nudesicaste 

 van hel zuiden van Frankrijk , heeft ook op de voorvleugels roode vlekken. 



Bij vele soorlen mei volkomen ontwikkelde voorpoolen zijn de achtervleugels 

 naar'binnen verlengd en vormen hier , in de rust, eene soort van goot, waarin 

 het lijf rust. Zij zijn meest van raiddele grootte, wit, geel of rood van kleur, 

 veelal mei zwarle vlekken, randen of aderen.— De soorlen, wier grond- 

 kleur wil is, worden Piéris oï Potitia , en bij ons in het dagelijksche leven 

 wUjes genoemd. Zij behooren in ons werelddeel en ook bij ons Ie lande 

 onder de gemeenste Kapellen. Eene der grootere, maar in ons land minder 

 algemeen verbreide soort is de zoogenaamde geaderde luolp, Pieris cralcegi. 

 Yiugt twee en een halven duim. Wil, met zwarle aderen, maar zonder vlekken. 

 De rups is geelachtig, met oranjekleurige banden en zwarte strepen. Zij 

 voedt zich met de bladeren van allerlei vruchlboomen en den mei-doorn ; 

 overwintert lusschen de zaamgesponnen bladeren van boomen, en verandert 

 eerst in den volgenden zomer in pop, uil welke, na veertien dagen, de 

 vlinder te voorschijn komt. De gemeenste soort in ons werelddeel is het 

 zoogenaamde (jroote koolwilje, Pieris brassicx. Ylugt tw-ee duim. Geel- 

 achtig wit. Voorvleugels, aan hunnen hoek, met een breeden zwarten zoom. 

 Het wijfje met twee zwarte vlekken. De geele eijeren worden, bij hoopen , 

 op koolplanlen gelegd. De pop vindt men, met eenen gordel bevestigd, 

 aan muren, schuttingen, enz. hangen. De vlinder komt reeds, veertien 

 dagen, na de verandering in pop, te voorschijn, hetgeen in de maand Mei 

 plaats heeft. De poppen der tweede generatie overwinteren. Het kleine kool- 

 witje , Pieris rapce, heeft veel overeenkomst met de voorgaande soort, is 

 echter kleiner, en de zwarle rand van de vleugels is smaller en flaauwer. — 

 De pielerselie-kapel , Pieris cardamuies , heeft anderhalven duim vlugt, en 

 de ondervleugels groengeel met vele witte vlekken , terwijl de voorvleugel 

 aan de buitenhelft, maar alleen bij het mannetje, hoog oranjegeel en met 

 zwart omzoomd is. Grondkleur wil. Ook hier te lande niet zeldzaam. Eene 

 verwante soort uit het zuidelijke Europa, Pieris euphtno, mede met eene 

 groote oranjegeele vlek , heeft eene fraai cilroengeele grondkleur. — Pieris 

 ihirla, van Java, is geheel rood met zwarte aderen, en heeft twee en 

 drie-vierden duim vlugt. — Men geeft in het bijzonder den geslachtsnaam van 

 Coluis aan de soorlen, wier sprieten allengskens dikker wordende, aan het 

 einde slomp zijn. Hare grondkleur is in den regel geel of roodachtig. De 

 gemeenste soort in ons werelddeel en ook bij ons te lande is de cilroenvlinder. 

 Pieris rhamni. Vlugt ruim twee duim. Vleugels met hoeken. Lichtgeel. 

 Op lederen vleugel een rood slipje. Een verwant ras, Pieris cleopatra, met 

 een zeer groote geelroode vlek op lederen voorvleugel, bewoont het zuiden 

 van Europa lol op de bergen van Zwitserland. Eene soort, Pieris edusa, 

 die ook hier te lande in kleinen getale voorkomt, is hooggeel van kleur, 

 met eenen breeden zwarten met rosérood omzoomden rand, die bij het wijfje 

 geele vlekkea insluit. Op het midden der voorvleugels eene zwarte, der 



