324 



aaü het einde verdund en puntig. Onder deze beliooren : Castnia lycui , 

 van Guyana. Vlugt ruim drie duim. Donkerbruin ; iedere vleugel met ecu 

 witten band; de voorvleugels, buitendien, met witte, de achtervleugels met 

 bruinroode vlekken. Acjarista ghjcine uit Australië, heeft slechts twee duim 

 vlugt, en is bruinzwart : de voorvleugels met geele dwarsbanden ; het achterlijf 

 aan het einde rood. — Bij sommige Zuid-Amerikaansche soorten, Corönis, 

 loopende sprieten, aan het einde, stomp knodsvormig uit, en de achtervleugels 

 hebben een verlengd aanhangsel. Eene dezer is Cor. egina van Brazilië. 

 Bruin, met lichte dwarslijnen. Achtervleugels met een rooden band. 



De Spinners. {Bomhyx.) 



De Spinners zijn 'Vlinders van eene krachtige, plompe gestalte; en wier 

 sprieten van twee rijen aanhangsels, als de tanden van kammen , voorzien zijn , 

 welke echter bij de mannetjes veel sterker ontwikkeld zijn dan bij de wijfjes. 

 Hun lijf is dik en met hairen bekleed; de poolen zijn krachtig en de vleugels 

 meestal breed. De tong is klein en de tasters zijn kort. De mannetjes zijn 

 niet zelden aanmerkelijk kleiner dan de wijfjes. Daarentegen zijn de wijfjes 

 van sommige soorten min of meer volkomen vleugelloos. De meeslen hebben 

 de vleugels, bij het zitten, aangesloten. De rupsen, zoo als somtijds ook 

 de poppen , zijn veelal met lange hairen bedekt. Eerstgenoemden overwinteren 

 niet zelden, en de poppen zijn in een spinsel, hetzij boven, hetzij onder den 

 grond, verborgen. 



Eene van de merkwaardigste en nuttigste, maar tevens onaanzienlijkste 

 soorten is de zijde-spinner, Bnmbtjx mori. Vlugt omstreeks twee duim. 

 Vuilwit; op iederen voorvleugel twee of drie flaauwe lichtbruine strepen en 

 eene halvemaanvormige vlek. De rups, in het dagelijksche leven %ijde-ivorm 

 genoemd, bereikt eene lengte van drie duim; zij is glad, lichtgrijs en heeft, 

 achter op den rug, een klein hoornlje. Haar voornaamst voedsel zijn in ons 

 werelddeel de bladeren van den moerbezie-boom. Het spinsel, waarin zij tot 

 pop veranderd, is langwerpig eirond, en beslaat uit de buitengewoon fijne, 

 fraai geele of ook witte draden , welke , afgerold en zaamgesponucn , de draden 

 vormen, waaruit men allerlei zijden stoffen weeft. De Zijde-vlinder bewoont 

 oorspronkelijk het noordelijk China. De kunst, zijden stoffen te vervaardigen, 

 werd door de Chinezen reeds in de oudste tijden uitgeoefend. Ten gevolge 

 der groote volksbewegingen, welke in de eerste eeuwen van onze tijdrekening 

 in Middel-Azië plaats hadden, werd de zijdeworm-teelt in het zuidelijke China 

 en tot het noordelijke Indië verbreid; van waar, onder Keizer Justinianus 

 in de zesde eeuw van onze tijdrekening, de eijeren van den Zijde-worm naar 

 Griekenland gebragt werden en aldaar de zijde-leelt ingevoerd werd. Later werd 

 zij in Sicilië en Calabrië, en eerst in de vijftiende eeuw in Frankrijk ingevoerd. 

 Dit land, naar het zuiden open, en niet zoo als de overige landen van Middel- 

 Europa door hooge gebergten afgesloten, is derhalve bijzonder geschikt voor 

 dezen tak van nijverheid, en heeft aldaar ook den hoogsten trap van ontwik- 

 keling bereikt. — Eene der bij ons meest algemeen verbreide en schadelijke 

 soorten is de ringritps-vlinder, Bomhijx neustrm. Vlugt anderhalven duim. 

 Vaalgeel, op iederen voorvleugel met twee vaalbruine dwarsstrepen. De rups, 



