525 



77/i(/r?/ps genaamd , is twee duim lang, met hair bedekt, blaauwgrijs, met 

 verscheidene oranjekleurige en ééne witte rugstreep. Deze soort heeft haren 

 naam verkregen door hare eijeren , welke ringsgewijze, digt bij elkander, 

 om de boomtakken gelegd worden. Zij hebben de gedaante van lichtgrijze 

 parelen : en zijn overtrokken en aan den boom gehecht door eene kleverige 

 stof, welke aan de lucht verhardt. Men ziet er meestal verscheidene honderden 

 bij elkander, in tien en meer rijen. De rupsen komen dikwijls reeds in het 

 najaar uit, en leven, in den beginne, in spinsels tusschen de bladen. Kan 

 men deze niet wegnemen, zoo verbreiden zich de rupsen allengskens over 

 de boomen, en eten die niet zelden geheel kaal. — Eene, om de zeden harer 

 rups, merkwaardige soort is Bombyx prücesswriea. Zij bewoont Middel- 

 Europa. Vlugt een en een-vierden duim. Grijs ; voorvleugel met drie donkere 

 dwarslijnen. De rups is zwarlachlig, aan de zijden wit, en met bruinachtige, 

 zeer fijne en aan de punt omgekrulde hairen , welke zeer gemakkelijk van het 

 dier of zijne spinsels losraken , aan het vel vasthaken, en hevige ontstekingen 

 of gezwellen te weeg brengen. Deze rupsen voeden zich van eikenbladeren, 

 en ieder broeisel, vijf- en meer honderd in getale, leeft gezellig, in spinsels, 

 welke na iedere vervelling verlaten worden. Eerst na de derde ruijing 

 maken zij zich een vast spinsel, hetgeen grijs van kleur en aan eenen groolen 

 tak of den stam bevestigd wordt. Deze vaste woonplaats verlaten zij slechts 

 bij avondlijd , en marscheren alsdan, als het ware, eenen geregelden optogt 

 vormende, in eene digt geslotene kolom, op de boomen, waar zij zich, na 

 allerlei regelmatige zwenkingen, als soldalen, gemaakt te hebben, verdeelen, 

 den geheelen nacht dóór eten en 's morgens in eenen even geregelden optogt 

 terugkeeren. In deze woonplaats vcrpoppen zij zich ook, iedere rups in een 

 afzonderlijk spinsel, uit alle hairen van haar ligchaam vervaardigd. — Eene 

 verwante soort, Bo?nbijx pïlyocampa, en wier rups tevens in hare levens- 

 wijze veel overeenkomst heeft met die der voorgaande, houdt zich op sparre- 

 boomen op. — Zeer gemeen in Europa en ook bij ons te lande is de zoogenaamde 

 rietvink, Bombyx püldtöria. Vlugt, ongeveer twee duim. Voorvleugels met 

 bruine dwarsslrepen en een wit vlekje. Grondkleur bij het mannetje rood- 

 bruin; bij het wijfje bruinachtig okergeel. De eijeren zijn groenachlig 

 van kleur. De groote geele rups met zwarte ringen, is op de boveudeelen 

 van groote hairbundels voorzien. Zij voedt zich met gras, riet en andere 

 planten. 



Bij sommige soorten zijn de vleugels als gefestonneerd , en doen aan bla- 

 deren denken. Onder deze behoort Bomhijx quercifolïa. Vlugt drie duim. 

 Koperkleurig, met zwarte zig-zag-lijnen. De, vier duim lange, met hairen 

 bedekte, rups vindt men aan het onderste gedeelte der stammen of takken 

 van boomen zitten. Zij voedt zich met gras of de bladeren van vruchtboomen, 

 rozen, enz. — Eene andere Europeaansche soort is Bombyx popülifolta. 

 Zij is lichter van kleur dan de voorgaande , en de rups voedt zich met de 

 bladeren van populieren, wilgen, enz. 



De rups van eene even groote soort, Bombyx pini, is zeer nadeelig voor 

 de sparrebosschen. De vlinder is roodachtig grijs van kleur, op iederen voor- 

 vleugel met twee roodbruine dwarsbanden en een wit vlekje. Het mannetje 

 is kleiner en meer grijsachlig. 



